bus ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) samochód półciężarowy do przewozu osób, mały autobus
(1.1)
(1.1) Następnie po grupę imigrantów samochodem dostawczym bus podjechał Polak, którego zadaniem było szybkie wywiezienie imigrantów z Bieszczad do centrum kraju. (1.1) Przerażona skoczyła tak wysoko, że uderzyła w szybę busa, rozbiła ją i wpadła do kabiny samochodu.
busik -bus
Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.,
angielski: (1.1) shortbus estoński: (1.1) mikrobuss hiszpański: (1.1) microbús rosyjski: (1.1) маршрутка , маршрутное такси wilamowski: (1.1) büs
bus ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) autobus (1.2) szyna czasownik (2.1) przewozić autobusem (2.2) jechać autobusem (2.3) sprzątać ze stołów w restauracji (2.4) zmywać naczynia w restauracji
(1.1-2) bus; buses / busses (2.1-4) bus, bused / bussed, bused / bussed, buses / busses, busing / bussing
(1.1) I don't like taking a bus. → Nie lubię jeździć autobusem.
(1.1) one-day bus pass → jednodniowy bilet autobusowy
(2.3-4) busser, busboy, busgirl
(1.1)
bus ()
rzeczownik (1.1) autobus (1.2) szyna
(1.2) datu-bus → szyna danych • helbide-bus → szyna adresowa • kontrol-bus → szyna sterująca
(1.1) autobus
bus ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) autobus
(1.1) en bus, bussen, busser, busserne
(1.1) Sporvogne benyttes i storbyer som alternativ til busser. → Tramwaje używane są w dużych miastach jako alternatywa dla autobusów.
(1.1) tage en bus • busstoppested → przystanek autobusowy
bus ()
(1.1) autobus (1.2) szyna
(1.1) buso, trolebuso busa, trolebusa (1.2) buso
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus
(2.1) 1. literacki (passé simple) czasownika boire (2.2) 2. literacki (passé simple) czasownika boire
(1.1) arrêt de bus
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus (1.2) szyna, magistrala
(1.1-2) bus; buses
(1.1) parada de bus → przystanek autobusowy (1.2) bus de datos → szyna danych
(1.1) autobús, autocar
apokopa od autobús
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus
bus ()
czasownik (1.1) będę (1 niepoświadczonego bezokolicznika o znaczeniu być)
(1.1) 1 irm (1.1) 3 wał
bezokolicznik z ,
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dziura
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) metalowa puszka z pokrywką
bussen;
bestelbus , brievenbus , koffiebus
bus ()
бус
rzeczownik (1.1) autobus
(1.1) ostanka dla bus → przystanek autobusowy
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) autobus
(1.1)
bus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (szczególnie o dzieciach) dokazywanie, wariowanie, zbytkowanie, łobuzowanie (1.2) męty społeczne, szumowiny (1.3) (w złożeniach) …wzmacnia znaczenie
(1.1-2) ett bus, buset,
(1.1) stoj, bråk, ofog, otyg, rackartyg, odygd (1.2) slödder, avskum
busa, buse busig busa
złożenie rzeczownikowe busfasoner, busfrö, busliv, busunge, busväder złożenie czasownikowe busvissla złożenie przymiotnikowe busenkel, buskul
bus ()
büs • bu̇ss
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokuta, męka rzeczownik, rodzaj męski (2.1) bus
(1.1) (2.1) bus; busa
buser , buseryn
< <
zobacz też: Indeks: Wilamowski - Religie
bus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus
(1.1)
(1.1) autobus
bus ()
rzeczownik (1.1) lasMichiel de Vaan, The Dawn of Dutch: Language contact in the Western Low Countries before 1200, John Benjamins Publishing Company, 2017, s. 328. (1.2) autobus