bus ()

,

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) samochód półciężarowy do przewozu osób, mały autobus

(1.1)

(1.1) Następnie po grupę imigrantów samochodem dostawczym bus podjechał Polak, którego zadaniem było szybkie wywiezienie imigrantów z Bieszczad do centrum kraju. (1.1) Przerażona skoczyła tak wysoko, że uderzyła w szybę busa, rozbiła ją i wpadła do kabiny samochodu.

busik -bus

Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.,

angielski: (1.1) shortbus estoński: (1.1) mikrobuss hiszpański: (1.1) microbús rosyjski: (1.1) маршрутка , маршрутное такси wilamowski: (1.1) büs

bus ()

, ,

rzeczownik policzalny (1.1) autobus (1.2) szyna czasownik (2.1) przewozić autobusem (2.2) jechać autobusem (2.3) sprzątać ze stołów w restauracji (2.4) zmywać naczynia w restauracji

(1.1-2) bus; buses / busses (2.1-4) bus, bused / bussed, bused / bussed, buses / busses, busing / bussing

(1.1) I don't like taking a bus. → Nie lubię jeździć autobusem.

(1.1) one-day bus pass → jednodniowy bilet autobusowy

(2.3-4) busser, busboy, busgirl

(1.1)

bus ()

rzeczownik (1.1) autobus (1.2) szyna

(1.2) datu-bus → szyna danych • helbide-bus → szyna adresowa • kontrol-bus → szyna sterująca

(1.1) autobus

bus ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) autobus

(1.1) en bus, bussen, busser, busserne

(1.1) Sporvogne benyttes i storbyer som alternativ til busser. → Tramwaje używane są w dużych miastach jako alternatywa dla autobusów.

(1.1) tage en bus • busstoppested → przystanek autobusowy

bus ()

(1.1) autobus (1.2) szyna

(1.1) buso, trolebuso busa, trolebusa (1.2) buso

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus

(2.1) 1. literacki (passé simple) czasownika boire (2.2) 2. literacki (passé simple) czasownika boire

(1.1) arrêt de bus

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus (1.2) szyna, magistrala

(1.1-2) bus; buses

(1.1) parada de bus → przystanek autobusowy (1.2) bus de datos → szyna danych

(1.1) autobús, autocar

apokopa od autobús

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus

bus ()

czasownik (1.1) będę (1 niepoświadczonego bezokolicznika o znaczeniu być)

(1.1) 1 irm (1.1) 3 wał

bezokolicznik z ,

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dziura

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) metalowa puszka z pokrywką

bussen;

bestelbus , brievenbus , koffiebus

bus ()

бус

rzeczownik (1.1) autobus

(1.1) ostanka dla bus → przystanek autobusowy

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) autobus

(1.1)

bus ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (szczególnie o dzieciach) dokazywanie, wariowanie, zbytkowanie, łobuzowanie (1.2) męty społeczne, szumowiny (1.3) (w złożeniach) …wzmacnia znaczenie

(1.1-2) ett bus, buset,

(1.1) stoj, bråk, ofog, otyg, rackartyg, odygd (1.2) slödder, avskum

busa, buse busig busa

złożenie rzeczownikowe busfasoner, busfrö, busliv, busunge, busväder złożenie czasownikowe busvissla złożenie przymiotnikowe busenkel, buskul

bus ()

büs • bu̇ss

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokuta, męka rzeczownik, rodzaj męski (2.1) bus

(1.1) (2.1) bus; busa

buser , buseryn

< <

zobacz też: Indeks: Wilamowski - Religie

bus ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus

(1.1)

(1.1) autobus

bus ()

rzeczownik (1.1) lasMichiel de Vaan, The Dawn of Dutch: Language contact in the Western Low Countries before 1200, John Benjamins Publishing Company, 2017, s. 328. (1.2) autobus