złodziej () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela; sprawca kradzieży (1.2) złoczyńca
(1.1-2)
(1.1) Złodziej sprzedawał na rynku skradzione przez siebie telefony komórkowe.
(1.1) ścigać / złapać złodzieja
(1.1) juchta, skibiorz; kradziej; genef, urka, worycha
(1.2) dobrodziej
(1.1) przestępca, rabuś
(1.1) hiena cmentarna, koniokrad, włamywacz; bliciarz, brykarz, chawiracz / chawirnik / chawirczyk, doliniarz, karmaniarz, kasiarz / kasjer, kieszonkowiec, kółkarz, kret / kreter, lipkarz, malinka, mojkarz, pajęczarz, rajdowiec, remanenciarz, rewizor, rzep, sałaciarz, szczypiorek, skakier, szabrownik, szczur / szczur hotelowy, szlamiarz, szopkarz, szopenfeldziarz, szpringowiec, witryniarz
(1.1) meter, marwicher, jurgacz, manus, czterdziestak, indyk, jołd, tycer, cynkier, świecowy
złodziejstwo złodziejka złodziejaszek złodziejski, złodziejaszkowaty złodziejsko
złodziej czasu • złodziej grosza publicznego / złodziej mienia publicznego • złodziej scen przysłowia: i ten złodziej, co kradnie, i ten, co złodziejowi drabinę trzyma • na złodzieju czapka gore • okazja czyni złodzieja • przed złodziejem zamku nie ma • trudno złodzieja okraść • złodziej a kłamca – dwa bracia • złodziej na złodzieja nie powie • złodziej na złodzieju jedzie i złodziejem pogania • złodziej uczciwemu nie dowierza • złodziej w swojej wsi nie kradnie
→ złoczyńca, ktoś czyniący zło , , , , ,
albański: (1.1) vjedhës angielski: (1.1) thief arabski: (1.1) لص , حرامي , خطاف aramejski: (1.1) ܓܢܒܐ (genawa) baskijski: (1.1) lapur białoruski: (1.1) злодзей ; (1.2) злодзей bośniacki: (1.1) lopov bułgarski: (1.1) крадец chiński standardowy: (1.1) / (zéi), / (dàozéi) chorwacki: (1.1) lopov czeski: (1.1) zloděj dolnołużycki: (1.1) złoźej duński: (1.1) tyv esperanto: (1.1) ŝtelisto fiński: (1.1) varas francuski: (1.1) voleur , larron , cambrioleur górnołużycki: (1.1) paduch gudźarati: (1.1) ચોર (cōra) hebrajski: (1.1) גנב (ganav) hindi: (1.1) चोर hiszpański: (1.1) ladrón interlingua: (1.1) fur japoński: (1.1) 泥棒 (どろぼう, dorobō) jidysz: (1.1) גנבֿ (ganew), לאַטכער (latcher) kaszubski: (1.1) złodzéj , kradzélc , kradzôrz kataloński: (1.1) lladre kazachski: (1.1) ұрлықшы koreański: (1.1) 도둑 (toduk) litewski: (1.1) vagys , įsilaužėlis luksemburski: (1.1) Déif luo: (1.1) ja kuo łotewski: (1.1) zaglis macedoński: (1.1) крадец niderlandzki: (1.1) dief niemiecki: (1.1) Dieb norweski (bokmål): (1.1) tyv norweski (nynorsk): (1.1) tjuv nowogrecki: (1.1) κλέφτης nowopruski: (1.1) wags polski język migowy: portugalski: (1.1) ladrão rosyjski: (1.1) вор ; (1.2) злоде́й rumuński: (1.1) hoț sanskryt: (1.1) वृक , चोर , तायु serbski: (1.1) лопов (lopov) słowacki: (1.1) zlodej suahili: (1.1) mwizi szwedzki: (1.1) tjuv turecki: (1.1) hırsız tuvalu: (1.1) maevaga ukraiński: (1.1) злодій , крадій ; (1.2) злодій walijski: (1.1) lleidr węgierski: (1.1) tolvaj wilamowski: (1.1) dib , dīb włoski: (1.1) ladro wolof: (1.1) sàcc