__TOC__ abject ()
, , lub , ,
przymiotnik (1.1) marny, nędzny, lichy, skrajny (o nędzy) (1.2) podły, nikczemny, ohydny, godny pogardy (np. czyn) (1.3) służalczy (o zachowaniu) rzeczownik (2.1) wyrzutek
(1.1) They were living in abject poverty. → Oni żyli w skrajnej nędzy. (1.2) It was an abject thing to say. → Mówienie tego było nikczemne. (1.3) Your abject flattery makes me sick. → Twoje służalcze pochlebstwa przyprawiają mnie o mdłości. (2.1) Some say he is a mere abject. → Niektórzy twierdzą, że on jest zwyczajnym wyrzutkiem.
(1.1-2) despicable (1.3) servile (2.1) outcast, castaway, cur, fink
abjectly abjectness
abject ()
przymiotnik (1.1) nikczemny (1.2) obrzydliwy (1.3) podły, niski, nędzny abject , abjecte ; abjects , abjectes