minister ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; (1.2) duchowny protestancki, pastor rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) minister (1.1) będący kobietą
(1.1) (2.1)
(1.1) Premier i ministrowie pozowali razem do zdjęcia. (1.1) Ministrem finansów został były dyrektor tego banku. (2.1) Minister edukacji odwiedziła wczoraj szkoły podstawowe w Małopolsce.
(1.1) minister +
(1.1) minister zdrowia / finansów / rolnictwa • rada ministrów • minister bez teki • godność / urząd / stanowisko ministra • zostać / być mianowanym ministrem
ministerstwo , ministrowa , ministrówna , ministrant , ministrantka , ministrantura , ministrowanie ministerka , ministra ministrować ministerialny, ministrancki, ministerski
<
afrykanerski: (1.1) minister albański: (1.1) ministër angielski: (1.1) minister arabski: (1.1) وزير (wazir) azerski: (1.1) nazir baskijski: (1.1) ministro baszkirski: (1.1) министр (ministr) bengalski: (1.1) মন্ত্রী (mantrī) białoruski: (1.1) міністр (ministr) birmański: (1.1) ဝန်ကြီး (wankri:) bośniacki: (1.1) ministar bułgarski: (1.1) министър ; (2.1) министърка cebuano: (1.1) ministro chiński standardowy: (1.1) / (bùzhǎng) chorwacki: (1.1) ministar czeski: (1.1) ministr cziczewa: (1.1) nduna dolnołużycki: (1.1) ministaŕ duński: (1.1) minister esperanto: (1.1) ministro estoński: (1.1) minister fiński: (1.1) ministeri francuski: (1.1) ministre fryzyjski: (1.1) minister galicyjski: (1.1) ministro górnołużycki: (1.1) minister gruziński: (1.1) მინისტრი (minisṭri) gudźarati: (1.1) મંત્રી (mantrī) haitański: (1.1) minis hausa: (1.1) minista hebrajski: (1.1) שר (sar) hindi: (1.1) मंत्री (mantrī) hiszpański: (1.1) ministro ibański: (1.1) menteri ido: (1.1) ministro indonezyjski: (1.1) menteri irlandzki: (1.1) aire islandzki: (1.1) ráðherra japoński: (1.1) 大臣 (daijin) jidysz: (1.1) מיניסטער (minister) kannada: (1.1) ಮಂತ್ರಿ (mantri) kaszubski: (1.1) minister kataloński: (1.1) ministre kazachski: (1.1) министр (mïnïstr) khmerski: (1.1) រដ្ឋមន្ត្រី (rŏət mŭəntrəy) kirgiski: (1.1) министр (ministr) koreański: (1.1) 장관 (jang-gwan) krymskotatarski: (1.1) nazir kurmandżi: (1.1) wezîr laotański: (1.1) ລັດຖະມົນຕີ (ladthamonti) litewski: (1.1) ministras luksemburski: (1.1) Minister łotewski: (1.1) ministrs macedoński: (1.1) министер (minister) malajalam: (1.1) മന്ത്രി (mantri) malajski: (1.1) menteri malgaski: (1.1) minisitra maltański: (1.1) ministru maoryski: (1.1) minita marathi: (1.1) मंत्री (mantrī) mongolski: (1.1) сайд (sajd) nepalski: (1.1) मन्त्री (mantrī) niderlandzki: (1.1) minister niemiecki: (1.1) Minister norweski (bokmål): (1.1) minister norweski (nynorsk): (1.1) minister norweski (riksmål): (1.1) minister nowogrecki: (1.1) υπουργός (ypourgós) ormiański: (1.1) նախարար (naxarar) osmański: (1.1) وزیر (vezir) papiamento: (1.1) minister paszto: (1.1) وزير (wazir) pendżabski: (1.1) ਮੰਤਰੀ (matarī) perski: (1.1) وزیر (vazir) polski język migowy: portugalski: (1.1) ministro północnolapoński: (1.1) ministtar prowansalski: (1.1) ministre rosyjski: (1.1) министр rumuński: (1.1) ministru sanskryt: (1.1) मन्त्रिन् (mantrín) serbski: (1.1) министар slovio: (1.1) minister (министер) słowacki: (1.1) minister słoweński: (1.1) minister somalijski: (1.1) wasiir sotho: (1.1) tona staroangielski: (1.1) þegen suahili: (1.1) waziri klasa 5/1 sundajski: (1.1) menteri szkocki gaelicki: (1.1) ministear szwedzki: (1.1) minister tadżycki: (1.1) вазир (vazir) tajski: (1.1) รัฐมนตรี (rạṭ̄hmntrī) tamilski: (1.1) மந்திரி (mantiri) telugu: (1.1) మంత్రి (mantri) turecki: (1.1) bakan, nazır turkmeński: (1.1) ministr ukraiński: (1.1) міністр (ministr) urdu: (1.1) وزیر (vazīr) uzbecki: (1.1) vazir walijski: (1.1) gweinidog węgierski: (1.1) miniszter wietnamski: (1.1) bộ trưởng wilamowski: (1.1) minister ; (1.2) minister włoski: (1.1) ministro zulu: (1.1) ungqongqoshe klasa 1a/2a
minister ()
lub
rzeczownik (1.1) minister (1.2) w dyplomacji: poseł nadzwyczajny, minister pełnomocny (1.3) minister (duchowny protestancki, zwłaszcza kalwiński) (1.4) ktoś służący innym ludziom czasownik (2.1) służyć
(1) minister; ministers
ministry, ministration ministerial
minister ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minister
ministerstwo ministerski
minister ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sługa (1.2) pomocnik (1.3) wykonawca (1.4) agent
(1.1-4)
ministerialis , ministerium , ministratio , ministrator , ministratrix , ministratus , ministrum ministra ministro ministerialis, ministratorius
verbi divini minister → sługa Słowa Bożego = kapłan
+ -ter → mniejszy, źródłosłów dla , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
minister () министер
rzeczownik (1.1) minister
(1.1) ministeris
minister ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) minister
(1.1)
(1.1) minister bez portefeuille → minister bez teki • financminister → minister finansów
ministerstvo , ministerko ministerka ministrík ministerský ministersky
minister ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) minister
ministrstvo
minister ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) minister
(1.1) en minister, ministern, ministrar, ministrarna
(1.1) budgetminister • premiärminister • statsminister • utrikesminister
minister ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minister (1.2) w dyplomacji: poseł nadzwyczajny, minister pełnomocny (1.3) minister (duchowny protestancki, zwłaszcza kalwiński) (1.4) ktoś służący innym ludziom
Zapożyczenie <