brytyjska flegma ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) angielska flegma, powolność charakteru
(1.1) : brytyjska () + flegma ż IV
(1.1) Dla Philippe'a Rossa, francuskiego krytyka filmowego, Bond to typowy produkt lat 60., w których tendencje liberalne równoważone były przez moralną hipokryzję. Ross uważa go za połączenie brytyjskiej flegmy, wiktoriańskiego snobizmu, trochę dziś przestarzałego konserwatyzmu i sadyzmuSzczerba, Jacek. BOND PRZYBYWA 14 SIERPNIA. Gazeta Wyborcza, 11 sierpnia 1995. Warszawa: Agora SA. ISSN 0860-908X. OCLC 225759598.. (1.1) Pan [Rupert] Cox z wyżyn brytyjskiej flegmy zignorował ostatni wątek i wrócił do kwestii alarmówPlebanek, Grażyna. Przystupa. Wyd. 2. Warszawa: W.A.B., 2012, s. 354, seria: Seria z miotłą. ISBN 978-83-7414-345-5. OCLC 181628576.. (1.1) "Siły błędu, zwątpienia i rozpaczy były tak mocno osadzone w społeczeństwie, że nie mogliśmy ich pokonać bez pewnej ilości niezgody" - z brytyjską flegmą M. Thatcher komentuje to w swych "Wspomnieniach"Sonik, Lilianna. Życzenia św. Franciszka. „Dziennik Polski”, 29 grudnia 2008. Kraków: Jagiellonia. ISSN 0137-9089. OCLC 68742653.. (1.1) Na protest rzecznika spraw zagranicznych Eduarda Lintnera, który był „zaszokowany koszmarnym stylem i niepożądanymi obrazkami” pani kanclerz, attaché prasowy w ambasadzie w Berlinie zareagował z brytyjską flegmą: „nie należy tego przeceniać”Ensitherum: Niemiecki humor, pl.soc.polityka (Usenet), 6 lutego 2007..
i ; przypisywany osobom brytyjskim
(1.1) zwykle ()
(1.1)