schorowany ()
przymiotnik (1.1) taki, który długo i ciężko chorował; wycieńczony chorobami; też: świadczący o takim stanie
(1.1)
(1.1) Kapusta z grzybami / Jeśli nie trafił się w niej żaden trujący lub "czarnobylski" grzybek, to w małych ilościach będzie O.K. Najlepiej znoszą ją ludzie młodzi — schorowanej babci może leżeć na wątrobie do WielkanocyCKM (prasa), nr 6, Warszawa 1998, [w:] Korpus Języka Polskiego PWN.. (1.1) [Fryderyk Franciszek] Chopin nie został w Londynie na zimę. Za trudno już było schorowanemu człowiekowi przyzwyczajać się do nowych warunkówIwaszkiewicz, Jarosław Leon (ps. „Eleuter”). Chopin. Wyd. 2. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1949, s. 76. OCLC 593274180. (1.1) Przy cięciu młodych drzew trzeba usuwać bezwzględnie wszystkie gałęzie nadłamane, schorowane i zamarłePien., "Sad.", s. 243. [SJPD schorowany]. (1.1) Schorowana, obawiająca się długiej morskiej podróży — nie miała już dość fizycznej i moralnej siły, aby się narażać na niepewne losyChłędowski, Kazimierz. Historye neapolitańskie: wiek XIV. [14.] – XVIII. [18.]. Kraków: Gebethner i Wolff, 1918, s. 521. OCLC 1419469266.. (1.1) Niechaj mi powie — czy z tej trupiej twarzy, / Z tej schorowanej… męką twarzy jego / Poznałby… gdyby obaczył żywego / Na czele hufców… pod chorągwią złotą… / Boże! co robi z nas gróbAkt V. [5 z 5] [w:] Słowacki, Juliusz (herbu Leliwa). Zborowski, Samuel, s. 291.?
(1.1) schorzały
angielski: (1.1) diseased, ill