bździć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) / wypuszczać cicho gazy trawienne, cicho pierdzieć (1.2) mówić głupstwa, bredzić (1.3) o urządzeniu lub maszynie: wydawać niski, bzyczący lub warczący dźwięk (1.4) , głównie bardzo słabo świecić (1.5) o wietrze: lekko powiewać (1.6) lekceważyć, ignorować, olewać, kichać na coś (1.7) bać się czasownik zwrotny niedokonany bździć się (2.1) odbywać stosunek płciowy (2.2) , głównie bździć (1.4)
(1-4) (2)
(1.1) Podoba ci się ta szczuplutka kobieta, która idzie z praniem nad rzekę, ta z warkoczem? Więc ożeń się z nią, a zobaczysz, co to znaczy znosić smród w domu, bo kobiety zaraz po ślubie zaczynają bździć, no może odrobinę potem, nikt nie wie, dlaczego tak się dzieje, może to jakieś prawo natury. (1.1) Zajrzałem do fragmentów de Sade’a. Tu zjadało się fekalia, ówdzie markiz nadstawiał twarz do niewieściej dupy, wołając z cicha: bździj, ona bździała mu prosto w nos. (1.1) Kto by pomyślał, że taki mały pierdek tak głośno bździ! — powiedział Kalf do Sygrydy, gdy zostali sami. (1.1) Jónek cichszy był od wody, niższy od trawy, bał się wszystkiego jak baba pierzyny, nie zapierdział głośno, bździł po kątach boleściwie. (1.2) — Kto tam znowu bździ o raportach? — żachnął się jakiś plutonowy, idący przede mną. (1.2) Jeden z magów tutejszego półświatka literackiego bździł o symbolizmie w Dwu teatrach Szaniawskiego. Bardzo mnie to zirytowało. (1.3) Nawet dźwięk pilarki, która od rana bździła z głębi lasu, przestaje przeszkadzać. (1.3) W salonie przegląda akta jakiejś sprawy rozwodowej, w tle bździ telewizor. Leya nie umie się skupić w ciszy. (1.3) Brzmienie systemu audio zaprojektowano z wielką dbałością o uszy pasażerów. Nie grozi im utrata słuchu z powodu zbyt głośnego słuchania, ponieważ po zwiększeniu głośności pojawiają się takie sprzężenia i rzężenia, że automatycznie ściszamy radio do poziomu „bździ sobie w tle”. (1.4) To wszystko wiem z autopsji, ale światło w piwnicy bździ ledwo-ledwo, więc prawie nic nie widzę. Obijając sobie wiadro o nogi, wracam do pieca. (1.4) Poza tym żarówka ledwie już bździła, baterie zaczynały siadać ostatecznie. Kiedy Dzwon po raz kolejny wyłączył światło, Tolik zdziwił się. (1.4) W środku było ciemno, tylko w salonie bździła lampka, włączył więc górne światło i wtedy, tuż przy szafie, zobaczył rozciągniętą na podłodze postać w charakterystycznym swetrze. (2.1) To znowu ten typek. Ten sam, który pomógł mi, gdy zemdlałam. Ten sam, który pijany chciał policzyć moje piegi i potem wsiadł za kierownicę. I ten sam, który obudził mnie nad ranem, gdy bździł się z naszą sąsiadką. (2.1) — Nie obchodzi mnie, z kim i kiedy się pieprzysz, ale masz w tej chwili przyjść i powiedzieć Larissie, że to nie mnie i ciebie słyszała za ścianą! // W słuchawce rozlega się sarkastyczny śmiech Kim, czym doprowadza mnie do szewskiej pasji. // — Nie będę się nikomu tłumaczyć, kiedy i z kim się bździłam. (2.1) Miguel jest bardzo zajętym człowiekiem, rozrywanym dosłownie przez przyjaciół i ma dla niej niewiele czasu. Ale czy to powód, by iść bździć się za pieniądze, ćpać i udawać, że wszystko jest ok? (2.1) Zaczął mówić, że jak ona [inna kobieta] z nim nie będzie, to o mnie już nie będzie walczył. […] dzisiaj sam u niej był i otwarcie mi powiedział o tym. I co, ja mam się zamknąć i grzecznie czekać, nawet z domu nie wychodzić, a jemu wolno bździć się z innymi? (2.2) Bździ się jeszcze kilka lamp, w ich migotliwym, nierównym świetle betonowy bunkier wygląda na dużo większy, niż jest w rzeczywistości. (2.2) Na szczęście były tam jakieś książki, lampka bździła się całą noc, tak że można było ukoić swoje zdenerwowanie […]
(1.2) bździć + (coś) (1.2) bździć o + (czymś) (1.6) bździć na + (kogoś / coś)
(1.1) bździć cicho / głośno / bez ustanku (1.2) bździć od rzeczy / w kółko (1.3) ledwo / ledwie bździć
(1.1) pierdzieć, popierdywać, puszczać bąki, puszczać wiatry, psuć powietrze, smrodzić, prukać (1.2) chrzanić, pitolić, pieprzyć, bredzić, bajdurzyć (1.3) bzyczeć, warczeć, buczeć (1.4, 2.2) tlić się
(1.2) mówić
bździna , bździągwa , bździoch //, bździocha , bździak , bździdło , bzdet bździnka , bździoszek // bździeć , nabździć , zebździć się , wybździć , zabździć
kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje; kto długo śpi, temu koza bździ
, wtórnie → wypuszczać gazy w polszczyźnie notowane od XVI w. w znaczeniu ‘pierdzieć’
/ bździeć
(1.2) (1.3) (1.6) (1.7)