werdeba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pijatyka, hulanka, łajdaczenie się
(1.1) Wkoło mnie wciąż się snują // wybladłe twarze: — // To z „werdeby” wracają — // krzyczą — wrzeszczą — śpiewają — // każdy pląsy wyprawia — // nogi źle stawia. (1.1) — A wy gdzie maszerujecie? // — Na werdebę! // — I matka i ojciec idzie z wami? // — A ino — chodź i ty!
(1.1) iść / pójść / chodzić na werdebę
werdebować
(1.1)