baniaczyć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) obijać się, próżnować, próżniaczyć się czasownik zwrotny niedokonany baniaczyć się (2.1) baniaczyć (1.1)
(1.1) Jednemu goszcz pucuje, to drugi tymczasem uczeknie, bo un si spieszy. Un cały noc baniaczył, a teraz to un nima czasu na minuty albo pół… (1.1) Wicek był lekkoduchem, lubił „baniaczyć” i durzyć wszystkie dziewczęta, które za nim przepadały. (2.1) — Baniaczysz się przez całe popołudnie. Ino sumujesz i sumujesz — powiedziała babka Leokadia, patrząc z troską na swojego dziewiętnastoletniego wnuka. (2.1) Można by było Trupiszyna wziąć dziś na werdebę, baniaczyć się z nim do rana, spoić go fest, a rano pijanemu wyjęlibyśmy list z kieszeni […].
(1.1) (2.1)