gawniak ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) lub niedoświadczony, zwykle młody mężczyzna (1.2) chłopiec
(1.1) odmiana odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
(1.1) — Gawniaku — syknął Esy — gawniaku, co tak ślepia wytrzeszczasz. — Szturchnął go w bok. — Niezdrowo przed kimą — dodał szyderczo. Podszedł do stołu i przykręcił knot lampki. (1.1) — Oż wy, wyleniałe gawniaki niemyte! Zafajdani, kłamliwi popaprańcy!
(1.2) ;
gawniaczek
() → dupek, zasraniec; zastępienie samogłoski „o” samogłoską „a” za sprawą zjawiska akania;
(1.2)