knysać ()
(3.1)
czasownik przechodni niedokonany (1.1) mieszać, bełtać (1.2) przygotowywać półpłynną świńską paszę czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) o świni: rozgrzebywać, rozrzucać; ryć pyskiem i wyrzucać pokarm z koryta bez jego spożywania czasownik zwrotny niedokonany knysać się (3.1) iść powoli, wlec się (3.2) włóczyć się, wałęsać się (3.3) o wianym zbożu: rozrzucać się, bezładnie się mieszać pod wpływem wiatru
(1, 2, 3)
(1.1) (zapis ) (2.1) . (3.3) .
(1.1) (3.1) (3.2)
naknysać , poknysać , sknysać , wyknysać
Według F. Sławskiego czasownik kontynuuje rdzeń < Rdzeń nieodnotowany w słownikach prasłowiańskich., obecny w zachodnich językach słowiańskich, : () → kołysać, kiwać, huśtać, () → chwiać się; → kołysać, → kołysać się; → miąć, miętosić, gnieść, chylić, giąć, → zginać się → grzebać, gmerać, szperać. W dawniejszej literaturze (m.in. J. Karłowicz, A. Brückner) łączono knysać ze knesać ‘kołysać, wzburzać’ (odnotowanym w 1636 r. u J. Żebrowskiego w przekładzie „Przeobrażeń Owidyuszowych”). Nowsze badania prof. H. Karaś wykazują jednak, że gw. knysać / knysić to rodzimy archaizm, pokrewny z wyrazem knysz, podczas gdy forma knesać to XVII-wieczny bohemizm (z ), niepowiązany bezpośrednio z polską leksyką gwarową.
(1.1) (3.1) (3.2)