Liczba zębów nie jest stała nawet w obrębie danego gatunku ze względu na zmienność w zastępowaniu zębów. Występuje uzębienie zalambdodontyczne, podobne do spotykanego u tenrekowatych. Przedtrzonowce i trzonowce cechują się wysokimi koronami (uzębienie hypsodontyczne), niekiedy zachodzą ściśle na siebie. Trzeci trzonowiec górny i dolny wykazuje w największym stopniu wspomniane nieregularne zastępowanie. Na podstawie uzębienia nie da się określić gatunku ani płci danego osobnika.
Charakterystyczną cechą złotokretowatych jest połączenie stawowe między żuchwą (kość zębowa) a kością gnykową. Podobne połączenie występuje w zasadzie tylko u niektórych ryb kostnych. Kość zębowa wyrostkiem kątowym (angular process) łączy się stawowo ze stylohyal, którego koniec dalszy łączy się z kolei z chrząstką bębenkowo-gnykową (cartilago tympanohyoidea). Tylna część aparatu gnykowego łączy się natomiast z chrząstkami krtani, basihyal i thyrohyla przylegają do jej chrząstki tarczowatej. Taka budowa anatomiczna pozwala na niezależne ruchy kości zębowej i gnykowej podczas jedzenia, ułatwiając ruchy języka, którym posługuje się zwierzę.