Szeryński pozostawał także w dobrych stosunkach z Adamem Czerniakowem.

Kierowana przez Szeryńskiego Żydowska Służba Porządkowa miała początkowo być całkowicie zależna od Judenratu, do czego jednak nie doszło. Doprowadziła do tego m.in. konfrontacja Szeryńskiego z członkami Judenratu pełniącymi funkcje przewodniczących Wydziału XVII, odpowiedzialnego za nadzór nad ŻSP. Pierwszym przewodniczącym Wydziału XVII był Leopold Kupczykier, narastający konflikt między nim a Szeryńskim doprowadził z czasem do zmiany na tym stanowisku, a funkcję przewodniczącego objął Bernard Zundelewicz, który według wspomnień Stanisława Adlera odgrywał w ŻSP rolę marginalną, określaną nawet jako „drugorzędna dekoracja”, a wszystkie decyzje w rzeczywistości podejmował Szeryński.

Zastępcą Szeryńskiego został mianowany protegowany Gestapo, Marian Händel. W związku z negatywnym stosunkiem Szeryńskiego do swojego zastępcy, funkcję tę de facto miał pełnić szef sekretariatu ŻSP, Maksymilian Schönbach. Pozostałe stanowiska kierownicze w ŻSP Szeryński powierzył swoim przedwojennym znajomym, konwertytom lub Żydom pochodzącym ze środowisk silnie zasymilowanych, m.in. Stanisławowi Gombińskiemu czy Stefanowi Lublinerowi.