Róża Luksemburg była poszukiwana przez policję carską za swoją działalność w Proletariacie, przez co musiała ukrywać się na wsi, pracując jako korepetytorka we dworze. Aby uniknąć aresztowania, uciekła w 1889 do Szwajcarii przez „zieloną granicę”, w czym pomógł jej Marcin Kasprzak. Studiowała na Uniwersytecie Zuryskim, na wydziale filozoficznym, a od 1892 na wydziale nauk o państwie. W Zurychu poznała Wierę Zasulicz, Gierogija Plechanowa oraz Leona Jogichesa, który potem stał się jej wieloletnim partnerem. Jej rozprawa doktorska Die Industrielle Entwicklung Polens (Rozwój przemysłowy Polski) została oficjalnie zaprezentowana wiosną 1897 na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych, czym uzyskała stopień doktora nauk ekonomicznych w dziedzinie nauk publicznych (Doctor oeconomiae publicae). Jej praca została wydana przez Duncker & Humblot w 1898 w Lipsku. Była jedną z pierwszych kobiet na świecie z doktoratem z ekonomii i jedną z pierwszych Polek, która to osiągnęła.