davidianus i opisał jako Sum z czterema stopami – tylne przypominające stopy małpy, a przednie stopy psa.
Dalsze opisy w średniowiecznu i nowożytności Około 840 roku naszej ery przyrodnik Tau-haun-tsin zauważył obecność A. davidianus w prowincjach Hunan, Hubei i Anhui. 500 lat później opis tego płaza w prowincji Guangdong pojawił się w encyklopedii dynastii Song. W 1070 roku Cai Bian w swoim dziele Mao shi ming wu jie (Interpretacja obiektów zawartych w Księdze Pieśni) poprawnie oddzielił salamandrę olbrzymią chińską od jaszczurek, używając jako kryterium siedliska – wodnego dla A. davidianus, lądowego dla jaszczurek. Około 1120 roku Koen-tzeun-pi dokonał pierwszej sekcji tego gatunku i zauważył, że jego ciało ma podobny kształt do ciała wydry, a także zaliczył salamandrę do tej samej grupy zwierząt co ryby. W 1569 Li Shizhen opisał obecność tego zwierzęcia w prowincjach Syczuan, Henan i Shaanxi.