W tym okresie zajmował się także scenografią, dekoracjami i oświetleniem w teatrze. W 1977 został asystentem kierownika sceny w Sacramento Civic Theatre. Był aktorem w Great Lakes Shakespeare Festival w którym zagrał m.in. służącego Rajnolda w Hamlecie, a za rolę Proteusa w sztuce Dwaj panowie z Werony (reż. Vincent Dowling) dostał nagrodę dla najlepszego aktora 1978 roku przyznaną przez Cleveland Critics Circle. Zagrał Grumia w spektaklu objazdowym Poskromienie złośnicy (reż. Dan Sullivan).
Latem 1978 wyjechał do Nowego Jorku, by rozwijać karierę aktorską. Mimo udziału w licznych przesłuchaniach aktorskich, nie dostawał intratnych propozycji, dlatego przez kilka miesięcy pobierał zasiłek dla bezrobotnych. W 1979 zagrał w dwóch sztukach w Cleveland i został obsadzony w roli studenta Elliota w niezależnym horrorze Armanda Mastroianniego On wie, że jesteś sam (1980). Nawiązał współpracę menedżerską z Simonem Maslowem i agencją aktorską J. Michael Bloom Agency. Popularność przyniosła mu rola Kipa/Buffy w telewizyjnym serialu komediowym Bosom Buddies (1980–1982). Zagrał drugoplanowe role w serialach: Taxi, Statek miłości i Family Ties, a także wcielił się w studenta Robbiego Wheelinga w filmie telewizyjnym Stevena Hillarda Sterna Zagrajmy w „Lochy i potwory” (1982).