Jego działalność przyczyniła się do powstania części murowanej zabudowy w rejonie ulic Łochowskiej i Tarchomińskiej.
Lata międzywojenne
Duże znaczenie dla dalszej urbanizacji tej części Szmulowizny miały inwestycje prowadzone w latach 20. i 30. XX wieku.
W sąsiedztwie ulicy, przy Otwockiej, powstał rozbudowany zespół szkolny, a rozwój przemysłu w rejonie Kawęczyńskiej i Otwockiej zwiększył zapotrzebowanie na mieszkania przeznaczone dla robotników, rzemieślników i pracowników pobliskich zakładów.
W latach 20. i 30. przy Łochowskiej powstawały kolejne murowane budynki wielorodzinne. W odróżnieniu od bogato dekorowanych kamienic śródmiejskich znaczna część tutejszej zabudowy miała stosunkowo oszczędne elewacje i niewielkie mieszkania dostosowane do możliwości finansowych uboższych warstw ludności.
Charakterystyczny zespół tworzyły kamienice oznaczone numerami 36, 38, 38A i 38B. Powstały w podobnym okresie i otrzymały zbliżoną formę architektoniczną. W ich przypadku szczególne znaczenie miała funkcjonalność i możliwość pomieszczenia stosunkowo dużej liczby niewielkich lokali mieszkalnych.