Skrócenie długości polega na tym, że pręt poruszający się względem obserwatora jest obserwowany jako krótszy. Końce pręta spoczywającego względem drugiego obserwatora poruszają się wzdłuż osi ct′ oraz prostej do niej równoległej. Dla pierwszego obserwatora końce pręta w chwili t = 0 to punkty O i A, podczas gdy długość własna pręta to odcinek OB. Ponieważ OA < OB, pręt jest dla niego skrócony.
Sytuacja jest symetryczna: każdy obserwator uznaje za skrócone przedmioty poruszające się wraz z drugim. Pozorny paradoks jest konsekwencją względności równoczesności, ponieważ obaj obserwatorzy mierzą położenia końców pręta w różnych chwilach.
Stałość prędkości światła thumb|Trzy układy inercjalne na jednym diagramie; linie świata fotonów pozostają dwusiecznymi kątów między osiami każdego z nich, więc wszyscy obserwatorzy mierzą tę samą prędkość światła
Dla linii świata fotonów przechodzących przez początek układu zachodzi x = ct oraz x = −ct. Linie te są dwusiecznymi kątów między osiami każdego układu, więc wszyscy obserwatorzy mierzą tę samą prędkość światła c, zgodnie z drugim postulatem szczególnej teorii względności.