Esti artículu trata namái del atentáu contra Charlie Hebdo. Pa los socesos asocedíos con posterioridá, vease Toma de rehenes en Porte de Vincennes.
L'atentáu contra Charlie Hebdo, selmanariu satíricu francés, foi un tirotéu lleváu a cabu na ciudá de París el 7 de xineru de 2015, cuando dos homes amazcaraos y armaos con fusiles d'asaltu y otres armes entraron nes oficines de dichu selmanariu. Ellos dispararon hasta 50 tiros, matando a 12 persones y mancando a otros 11 y glayando «A el·lahu-àkbar» ('Alá ye [el] más grande') mientres l'ataque. Tamién mataron a un oficial de la Policía Nacional de Francia pocu dempués. Los asaltantes identificáronse como pertenecientes a Al-Qaeda na Península arábiga (la caña d'Al Qaeda en Yeme), qu'asumió la responsabilidá pol ataque. Otros cinco persones morrieron y once resultaron mancaes en tiroteos rellacionaos darréu na rexón de la Islla de Francia.
Francia alzó Vigipirate (la so alerta de terrorismu) al so nivel más altu y esplegó soldaos n'Islla de Francia y Picardía. Una intensa persecución condució al descubrimientu de los sospechosos, los hermanos Saïd y Chérif Kouachi, qu'intercambiaron disparos cola policía los 9 de xineru. Los hermanos tomaron rehenes nuna empresa de señalización de Dammartin-en-Goële y fueron ablayaos cuando salieron disparando dende l'edificiu.
El 11 de xineru, unos 2 000 000 persones, ente elles más de 40 líderes mundiales participaron en París nuna marcha d'unidá nacional, y 3 700 000 millones de persones sumar a les manifestaciones celebraes en toa Francia. La frase Je suis Charlie («Yo soi Charlie» en francés) foi un lema común de sofitu a les manifestaciones y nos medios sociales. Los trabayadores sobrevivientes de Charlie Hebdo decidieron publicar una nueva edición tres l'ataque que vendió 7 millones de copies en seis idiomes, en contraste cola so tirada habitual en francés de 60.000 exemplares.
Antecedentes
Charlie Hebdo ye un selmanariu satíricu francés, fundáu en 1969, que publica viñetes, reportaxes y chistes. Irreverente y rinxosamente inconformista nel tonu, la publicación ye fuertemente atea y d'izquierda, amosándose bien crítica escontra la estrema derecha, el catolicismu, l'islam, el xudaísmu, etc. Según afirmaba'l so direutor dende 2009, «Charb», la revista, dende'l puntu de vista editorial, reflexa «tolos componentes del pluralismu de la izquierda, ya inclusive los astencionistes».«Charlie Hebdo, c'est la gauche plurielle» [archivo] en lecourrier.ch el 9 d'abril de 2010.
Ataques previos
El 3 de payares de 2011, la publicación llanzó un númberu especial qu'en llugar de llevar Charlie Hebdo como cabecera, amosaba'l nome de Charia Hebdo. El nome del editor habitual pasó a denominase Muhammad. La portada amosaba un dibuxu de Renald Luzier («Lluz») nel qu'apaecía un home que llevaba un turbante, el profeta Mahoma, diciendo «100 latigazo si non te muerres de risa». Na madrugada del 2 de payares, inclusive primero que esti númberu saliera a la cai, por cuenta de que foi presentáu de forma antemanada nes redes sociales, la sede del periódicu nel XX distritu parisín foi atacada y el so sitiu web, hackeado. Los ataques fueron rápido venceyaos a la publicación del polémicu númberu especial de la revista. «Charb», citáu por Associated Press, indicó que l'ataque podría ser perpetáu por xente estúpido que nun sabe qué ye l'islam» y «fatos que traicionen a la so propia relixón». Mohammed Moussaoui, presidente del Conseyu del Cultu Musulmán francés, dixo que la so organización refugaba «el tonu burllón del selmanariu escontra l'islam y el profeta» pero reafitaba «con fuercia la so oposición total a tolos actos y formes de violencia». El primer ministru, François Fillon, y el ministru del Interior, Claude Guéant, espresaron el so sofitu al selmanariu, al igual que la escritora feminista Ayaan Hirsi Ali, que criticó les manifestaciones en contra del periódicu.
Al añu siguiente, la revista publicó una serie de caricatures satíriques de Mahoma, incluyendo dibuxos nos que'l profeta atopábase desnudu. Esto produció díes dempués una serie d'ataques contra les embaxaes d'Estaos Xuníos n'Oriente Mediu, en respuesta a la supuestamente antiislámica película La inocencia de los musulmanes. El gobiernu francés viose obligáu a cerrar embaxaes, consulaos, centros culturales y escueles internacionales nunos 20 países árabes. La policía antidisturbios tuvo qu'arrodiar la sede del periódicu pa protexela contra posibles ataques.
Desarrollu thumb|250px|Vehículos de la Policía Nacional de Francia na redoma de la Rue Nicolas-Appert 10, sede del selmanariu, momentos dempués del ataque. El 7 de xineru de 2015, a media mañana, dos homes vistíos de negru, cola cara cubierta y armaos con fusiles d'asaltu entraron nel númberu seis de la cai Nicolas-Appert, nel XI distritu de la capital francesa, non bien lloñe de la plaza de la Bastilla y al sur de la plaza de la República. Al entrar creyeron tar faciéndolo na sede del selmanariu Charlie Hebdo, pero nun yera asina, una y bones la publicación camudárase al númberu diez diba un añu. Decataos del so error, los individuos entraron nel númberu diez disparando a los emplegaos de caltenimientu que s'atopaben ende, matando a unu d'ellos. Atopáronse entós cola dibuxante «Cocu» (Corinne Rei), a la que tomaron como rehén pa facilita-yos l'accesu a la cortil. Anque trató de despista-yos llevándo-yos a la tercer planta (la redaición ta na segunda), acabaron llegando a la puerta blindada que la custodia, marcando'l códigu que dexaba la so apertura. Darréu dirixéronse a la sala de xuntes onde s'atopaba'l gruesu de la redaición trabayando y preguntaron por «Charb», el so principal oxetivu. Una vegada abatíu, dispararon contra'l restu de los presentes de forma indiscriminada, matando a ocho miembros de la redaición, un policía encargáu de la escolta de «Charb» y un invitáu.
Yá na so fuxida y al berru de «A el·lahu-àkbar» ('Alá ye [el] más grande'), los dos terroristes montar nun Citroën C3 II de color negru que teníen aparcáu frente al edificiu p'alloñar del llugar. Nun tardaron, sicasí, n'atopase con delles patrulles de la Policía Nacional. Los dos primeros alcontrones saldar con dellos intercambios de disparos que causaron principalmente daños materiales. El tercer alcuentru foi nel bulevar Richard-Lenoir, onde los individuos llograron algamar a un policía nel abdome. Tendíu sobre la cera, l'axente foi rematáu por unu de los terroristes que s'averara a él. De regresu al so Citroën, sufrieron un accidente na plaza del Colonel-Fabien (a unos 4 quilómetros al nordeste d'onde empecipiaron la so fuxida) al topetar con otru vehículu. Poco dempués, un nuevu percance, yá na cai de Meaux, obligó-yos definitivamente a camudar de mediu de tresporte y robar a punta de pistola un Renault Clio qu'utilizaron pa salir de París pela Puerta de Pantin, que comunica la capital cola comuña estremera de Pantin.
Víctimes Finaos Nel atentáu, finaron dolce persones: once nel interior de la sede del selmanariu y un policía nel esterior. Les persones asesinaes que trabayaben en Charlie Hebdo fueron los dibuxantes «Cabu», «Charb», «Tignous», Georges Wolinski y Honoré, l'economista Bernard Maris —quien roblaba les sos apaiciones sol seudónimu «Oncle Bernard»—, el correutor Mustapha Ourad y la columnista y psicoanalista Elsa Cayat. Coles mesmes, fueron asesinaos Frédéric Boisseau, conserxe de Sodexo, y Michel Renaud, fundador del festival Rendez-vous du carné de Voyage y convidáu a la xunta. Los policías finaos fueron Franck Brinsolaro —escolta de «Charb»— y Ahmed Merabet, esti postreru asesináu na cera en siendo primeramente algamáu por una bala nuna pierna y nun poder fuxir de los sos agresores.
Mancaos Ente les persones mancaes pol ataque atopáronse los periodistes Philippe Lançon (gravemente algamáu na cara) y Fabrice Nicolino (mancáu na pierna), según l'encargáu del sitiu web y de les redes sociales del selmanariu Simon Fieschi, el dibuxante Laurent Sourisseau conocíu como «Riss» (mancáu nel costazu), y un emplegáu de caltenimientu de la empresa Sodexo que s'atopaba al pie del so compañeru asesináu na entrada del edificiu.
Tamién resultaron mancaos leves na fuxida dellos policías y la conductora qu'impactó contra los fugaos na plaza Colonel-Fabian.
Indemnes y ausentes Gérard Gaillard, amigu de Michel Renaud qu'allegara como convidáu a la redaición, salió ilesu al baltase nel suelu nel momentu de los disparos. Tampoco sufrieron daños el reporteru Laurent Léger, que gracies a ello pudo avisar telefónicamente a les fuercies del orde de asoceder, la dibuxante «Cocu», obligada polos terroristes a facilitar la entrada na redaición, y la periodista Sigolène Vinson. Esta postrera esplicó darréu qu'unu de los invididuos indicólu 039;'On ne tue pas les femmes, mais el to dois te convertir à l'islam et te voiler» («Nun matamos a les muyeres, pero tienes que convertite al islam y ponete'l velu»).
Otru collaboradores habituales de la publicación salvaron la so vida al tar ausentes por una razón o otra. Foi'l casu de Gérard Biard (redactor xefe) al tar de vacaciones en Londres,Datu comprobáu pol diariu Le Monde en conversación telefónica'l día de los fechos. de la periodista Zineb El Rhazoui, tamién de vacaciones en Marruecos, y de los dibuxantes Renald Luzier («Lluz») y Catherine Meurisse, dambos por non llegar a tiempu a la xunta, y Bernhard Willem Holtrop, «Willem», esti por non allegar a esti tipu d'actos na redaición. Otros compromisos tamién evitaron la presencia nel llugar del humorista y redactor Mathieu Madénian, del médicu d'urxencies y sindicalista Patrick PellouxAsí lo indicó France Inter tras contactar con él. y del periodista especializáu en temes científiques Antonio Fischetti.
Investigación
Tres los fechos, les autoridaes xudiciales franceses abrieron una investigación so los cargos d'asesinatu, tentativa d'asesinatu, robu a mano armada ya infracción de la llexislación sobre armes, too ello xuníu a una organización horrorista. La direición xeneral de la policía xudicial de París (seición antihorrorista), la direición central de la policía xudicial y la direición de seguridá interior partiéronse la investigación.
Na nueche del mesmu día del atentáu, fíxose pública la identidá de los presuntos autores. Un documentu d'identidá (Carte nationale d'identité) topáu nel primer vehículu usáu na fuxida facilitó'l llabor d'identificación, que foi tamién ratificada gracies al analís d'ADN. Según los datos policiales, l'autor principal sería Chérif Kouachi, nacíu en París el 29 de payares de 1982 y criáu en Rennes. Foi deteníu en 2005 por formar parte d'una rede de captación de yihadistes franceses a Iraq. Foi xulgáu en 2008 y condergáu a trés años de cárcel. El so pasu per prisión sirvió pa radicalizalo entá más y xunir a la so causa al so hermanu. Esti postreru, llamáu Saïd, nacíu en París el 7 de setiembre de 1980, foi'l so acompañante nos fechos socedíos el 7 de xineru. Una vegada identificaos, la policía realizó dellos rexistros rellacionaos cola familia Kouachi, tantu cerca de París como en ciudaes más alloñaes, como Reims y Estrasburgu. Dellos familiares fueron de la mesma llevaos a dependencies policiales pa ser entrugaos.