«Ja, vi elsker dette landet» (Так, мы любім гэты край) — афіцыйны гімн Нарвегіі.
Аўтар тэксту — Бьёрнсцьернэ Бьёрнсан (Bjørnstjerne Bjørnson) (1859), аўтар музыкі — Рыкард Нурдрак (Rikard Nordraak) (1864). Упершыню быў выкананы 17 мая 1864 па выпадку імпрэзы 50-летніх угодак прыняцця канстытуцыі.
Хоць гімн складаецца з 8 куплетаў, як правіла, выконваюцца толькі першы і апошнія два.
Тэкст гімна
Ja, vi elsker dette landet Так, мы любім гэты край 1. Ja, vi elsker dette landet,som det stiger frem,furet, værbitt over vannet,med de tusen hjem.Elsker, elsker det og tenkerpå vår far og mor.Og den saganatt som senkerdrømme på vår jord.Og den saganatt som senker,senker drømme på vår jord.2.Dette landet Harald bergetmed sin kjemperad,dette landet Håkon vergetmedens Øyvind kvad;Olav på det landet maltekorset med sitt blod,fra dets høye Sverre talteRoma midt imot.3.Bønder sine økser bryntehvor en hær dro frem,Tordenskiold langs kysten lynte,så den lystes hjem.Kvinner selv stod opp og stredesom de vare menn;andre kunne bare grede,men det kom igjen!4.Visstnok var vi ikke mange,men vi strakk dog til,da vi prøvdes noen gange,og det stod på spill;ti vi heller landet brenteenn det kom til fall;husker bare hva som hendtened på Fredrikshald!| 5.Hårde tider har vi døyet,ble til sist forstøtt;men i verste nød blåøyetfrihet ble oss født.Det gav faderkraft å bærehungersnød og krig,det gav døden selv sin ære -og det gav forlik.6.Fienden sitt våpen kastet,opp visiret for,vi med undren mot ham hastet,ti han var vår bror.Drevne frem på stand av skammengikk vi søderpå;nu vi står tre brødre sammen,og skal sådan stå!7.Norske mann i hus og hytte,takk din store Gud!Landet ville han beskytte,skjønt det mørkt så ut.Alt hva fedrene har kjempet,mødrene har grett,har den Herre stille lempetså vi vant vår rett.8.Ja, vi elsker dette landet,som det stiger frem,furet, værbitt over vannet,med de tusen hjem.Og som fedres kamp har hevetdet av nød til seir,også vi, når det blir krevet,for dets fred slår leir.| 1.Так, мы любім край родны,Край лясістых стром,Моры, вецер нелюдзімы,Неба ў шматках хмар.Любім дым роднай хаты,І бацьку, і маці.Сцюжы бадзёрасць нам знаёмая,Сонцы мілата.2.Гаральд тут набегам варожымПаклаў мяжу.Хокан быў нам верным вартавымЭйвін песні спяваў.Напісаў тут крывёй ОлафКрыж на схілах гор.Сверэ вёў з гэтых долаўЗ новым Рымам спор.3.На ворага тачылі бенныСякеры свае.Тордэнскьёльд у паход святыВыводзіў ладдзі.Жонкі абаранялі крывёйГонар сваёй зямліІ без скарг доля ўдовінуДа канца неслі.4.Праўда, нас трохі было,Але хапіла ўсё ж -Калі валіла варожа сіла,Усе браліся за нож!Лепш спаліць гняздо роднае,Чым аддаць ворагу.Я нагадаць вам, героі,Фрэдрыксхал магу!| 5.Але нахмурылася надвор'е,І прыйшла бяда.Сінявокая ВоляНарадзілася тады.З ёю ўсё лёгка, і што тамакаГолад ці вайна!Нават смерць для нас пашанайЗрабіла яна!6.Вораг збег, пакіну сечу,Але, падняўшы булат,Выйшаў нам візір насустрач,Наш названы брат.Засмуцячыся, без пачуцця помстыСпрэчка загадай мы з ім,І зараз, тры брата разамМы навек стаім!7.Слаў, Нарвегія, сваё жэрабя,Бо ў дні трывогБог цябе пачуў у небеІ табе дапамог, -Каб ахвяраю крывавай,Не за кошт вайныАбаранілі мы і праваІ супакой краіны.8.Так, мы любім край родны,Край лясістых стром,Моры, вецер нелюдзімы,Неба ў шматках хмар,І, як біліся нашы дзяды -Гонар нашых лір, -Будзем біцца да перамогі,Але за вечны мір!''
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Нарвегіі Катэгорыя:Гімны