«Пагарда» — артыкул Брыжыт Бардо () — мастацкі фільм Жана-Люка Гадара (1963), зняты ў Італіі паводле рамана Альберта Маравія «Пагарда» (1954).
Знакамітая музыка, напісаная да фільма Жоржам Дэлеру, пасля выкарыстоўвалася і іншымі рэжысёрамі (напрыклад, Марцінам Скарсэзэ ў фільме «Казіно»).
Сюжэт Фільм пачынаецца з працяглай сцэны ў ложку. Поль Жаваль, вядомы пісьменнік, бавіць час са сваёй жонкай — чароўнай стэнаграфісткай Камілай. Жаваль, ідэаліст у душы, змушаны зарабляць грошы напісаннем нізкапробных дэтэктываў і кінасцэнарыяў.
Заняпад эпохі пеплумаў. На востраве Капры рыхтуюцца да здымак фільма паводле «Адысеі» на амерыканскія грошы з еўрапейскай камандай. Фрыц Ланг, рэжысёр будучай карціны, збіраецца зняць відавочны артхаўс і знайсці новае прачытанне несмяротнага твора Гамера. Прадзюсар Джэрэмі Пракош лічыць рэжысёрскія планы занадта мудрагелістымі. Ён жадае зняць эксплуатацыйнае кіно. Перапрацоўку сцэнарыя ён даручае Жавалю.
Жаваль паддаецца галівудскай спакусе, бо жадае расплаціцца за кватэру, аб якой так марыла Каміла. Спрабуючы размясціць да сябе Прокоша, ён знаёміць яго са сваёй жонкай. Заўважыўшы, што яна спадабалася прадзюсару, Жаваль «саступае» яму, дазваляючы Пракош праяўляць увагу да Камілы і праводзіць з ёй час. Яна ж адчувае сябе прыніжанай і расчароўваецца ў сваім мужы. За здраду ідэалаў і саступку камерцыйнаму кіно яна адчувае да мужа толькі пагарду (адсюль назва стужкі).
У фінале Каміла кідае мужа, з’яжджае з мільянерам-прадзюсарам на яго раскошным «альфа-рамеа» і трапляе ў смяротную аварыю. Раздушаны ўсім, што здарылася, Жаваль вяртаецца да працы ў тэатры; Ланг заканчвае фільм у самоце.
У ролях Брыжыт Бардо — Каміла Жаваль. Мішэль Пікалі — Поль Жаваль. Фрыц Ланг — рэжысёр Фрыц Ланг Джорджыя Мол — Франчэска Ваніні Джэк Пэланс — Джэрэмі Пракош Жан-Люк Гадар — асістэнт рэжысёра Рауль Кутар — аператар
Катэгорыя:Фільмы 1963 года