Усе́валад Ві́ктаравіч Більдзюке́віч (, Мінск — пасля 1940) — беларускі праваслаўны свецкі і грамадскі дзеяч, публіцыст, журналіст, рэдактар. Удзельнік беларускага хрысціянскага руху ў Заходняй Беларусі.
Біяграфія Нарадзіўся 9 красавіка 1879 года ў Мінску ў сям'і праваслаўных беларусаў Віктара і Аляксандры (у дзявоцтве Башынскай) Більдзюкевічаў.
Да Першай сусветнай вайны працаваў чыноўнікам на чыгунцы. Паводле справаздач польскай палітычнай паліцыі (1924), у даваенны час ён меў рэпутацыю карумпаванага чыгуначнага службоўца і прытрымліваўся поглядаў правага расійскага нацыяналіста. З 1918 года ўваходзіў у склад урада Беларускай Народнай Рэспублікі.
У студзені 1919 года пераехаў у Вільню, дзе пачаў працаваць у сферы паставак прадуктаў для арміі. У гэты ж час усталяваў кантакты з беларускімі дзеячамі і далучыўся да Беларускага клуба, дзе быў абраны старшынёй. Аднак неўзабаве Більдзюкевіч быў вымушаны пакінуць клуб з-за скандалу, звязанага з арганізацыяй сфальсіфікаванай латарэі. Паводле даных паліцыі на 1924 год, пасля гэтага інцыдэнту ён доўгі час не далучаўся да іншых палітычных партый.
Пазней далучыўся да паланафільскай плыні беларускага руху. Быў членам паланафільскай Часовай беларускай рады і культурна-асветніцкага таварыства «Прасьвета».
Царкоўна-грамадская і публіцыстычная дзейнасць Актыўна ўдзельнічаў у заходнебеларускім нацыянальна-рэлігійным жыцці, выступаючы за беларусізацыю царкоўнага жыцця і падтрымліваючы ідэю аўтакефаліі Беларускай праваслаўнай царквы. Падтрымліваў сяброўскія адносіны з архімандрытам Філіпам (Марозавым) і кантактаваў з беларускай палітычнай групоўкай Антона Луцкевіча.
На пачатку 1930-х гадоў у Вільні разам з Т. Вернікоўскім і святаром А. Каўшом ініцыяваў стварэнне Цэнтральнага беларускага праваслаўнага камітэта па беларусізацыі царквы. Устаноўчая канферэнцыя прадстаўнікоў беларускіх праваслаўных арганізацый прайшла ў студзені 1930 года.
Выступаў на старонках беларускіх свецкіх і рэлігійных перыядычных выданняў з артыкуламі, прысвечанымі праблемам праваслаўнай царквы ў Польшчы. Друкаваўся ў газеце «Biełaruskaja Krynica». Быў рэдактарам часопіса «Сьветач Беларусі» у 1931 і 1933 гадах. Свае публікацыі падпісваў як уласным прозвішчам (і ініцыяламі У. Б.), так і псеўданімамі (Тутэйшы, Местный). Сярод яго вядомых артыкулаў у «Сьветачы Беларусі» — «Беларусізацыя Праваслаўнае Царквы і расейцы», «Прадсаборчае сабраньне», «Справа унійная», «Неразважны крок», «Плата за чужыя грахі» і іншыя.
Дакладны лёс пасля 1940 года невядомы.
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Нарадзіліся 9 красавіка Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1879 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску Катэгорыя:Журналісты Заходняй Беларусі Катэгорыя:Публіцысты XX стагоддзя Катэгорыя:Рэдактары Беларусі Катэгорыя:Члены Часовай беларускай рады Катэгорыя:Публіцысты Беларусі Катэгорыя:Постаці беларускага праваслаўя