Мікалай Дзмітрыевіч Ізвекаў (3 (15) ліпеня 1858, Аляксандраўскае, Калужскі павет - пасля 1918) — гісторык царквы.Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. — Мінск, 2003. — Т. 6, кн. 2. — С. 392.Павлович М. К. Николай Дмитриевич Извеков. Страницы биографии // Материалы и исследования / Федеральное государственное бюджетное учреждение культуры "Государственный историко-культурный музей-заповедник «Московский Кремль». М., 2015. Вып. 23. С. 288—298.
Біяграфія Нарадзіўся ў Аляксандраўскім Калужскага павета Калужскай губерні.
Магістр багаслоўя (1885). Скончыў Калужскую духоўную семінарыю (1879), Маскоўскую духоўную акадэмію (1883). З 1885 года дыякан, пасля святар. Выкладаў у Літоўскай духоўнай семінарыі ў Вільні, ковенскіх мужчынскай і жаночай гімназіях, Віленскім вучылішчы духоўнага ведамства. З 1893 года ў Маскве, прыват-дацэнт гісторыі царквы Маскоўскага ўніверсітэта.
Аўтар прац па гісторыі праваслаўнай царквы на Беларусі.
Выбраныя працы
История Литовской духовной семинарии. — Вильна, 1892; Несколько документов по вопросу об открытии православной духовной академии в г. Вильне. — Сергиев Посад, 1893; Статистическое описание православных приходов литовской епархии. — Вильна, 1893; Печальная страница из истории православия в Северо-Западной крае. — М., 1894; Исторический очерк состояния православной церкви в литовской епархии за время с 1839 по 1889 г. — М., 1899; Высокопреосвященный Иосиф Семашко, митрополит Литовский и Виленский. — Вильно, 1899.
Крыніцы