Цвікар — рамесніцкая прафесія, звязаная з вытворчасцю жалезных цвікоў. Прафесія ўзнікла як спецыялізаваная галіна кавальскага рамяства. Цвікары звычайна належылі гільдыі кавалёў. Цвікары падзяляліся на чорных і белых. Белыя цвікі былі луджанымі, а чорныя — чарнелі пасля коўкі. Найстарэйшыя дакументаваныя сведчанні пра цвікароў знойдзены ў Штральзунде (1340 г.) і Нюрнбергу (1349 г.). Умелы цвікар мог вырабляць да 2000 цвікоў для абутку ў дзень. У залежнасці ад тыпу цвіка, для аднаго цвіка патрабавалася ад 15 да 60 удараў молатам; для вялікіх карабельных цвікоў патрабавалася значна больш. З-за індустрыялізацыі рамяство знікла ў Францыі. У вёсцы Жэспёнсар у Ардэнах у 1879 годзе было 600 цвікароў, у 1929 годзе — толькі дванаццацьLa vie des cloutiers ardennais au XIXe siècle : l’exemple de Gespunsart, Charleville-Mézières, Commune de Gespunsart, 1983, 57 p., p. 21.
Крыніцы
Катэгорыя:Прафесіі