Отта Шэнкінг (Атон Шонкінг) герба Трабы (нарадзіўся ў 1554 годзе ў Інфлянтах, памёр 20 чэрвеня 1637 года ў Сулеёве ) — каталіцкі святар, актыўны і паспяховы дзяяч контррэфармацыі, Інфлянцкі біскуп, пасвечаны ў Вільні ў 1593 годзе. Па загаду караля Жыгімонта III Вазы, камендант цыстэрцыянскага абацтва ў Сулеёве і манастыра нарберцінцаў у Вітове (з 1613 г.).

Біяграфія Падчас Лівонскай вайны Шэнкінгі аселі ў ВКЛ. Вучыўся ў Кракаве і Германіі. Пасля адмовы ад пратэстантызму ён стаў прыходскім святаром у Вендэне.

У 1589 годзе ён падпісаў ратыфікацыю Бытамска-Бендзінскага дагавора на пацыфікацыйным сейме. У 1589 г. вярнуўся ў Інфлянты і пачаў актыўней, чым яго папярэднікі якія ня ведалі мясцовых моваў і ўмоваў, выконываць абавязкі вендэнскага біскупа па рэкаталізацыі насельніцтва. Апроч пашырэння латышскай і эстонскай мовы ў казаннях, друку і стварэння езуіцкай адукацыі, з яго падачы і ў яго кіраванне, дзяржаўная адміністрацыя ўвяла падаткаабкладанне з пратэстанцкіх прыходаў на ўтрыманне каталіцкіх і смяротную кару за лютэранскую місіянерскую дзейнасць у каралеўшчынах.

Падчас яго кіравання яго дыяцэзія, як і іншыя католікі Рэчы Паспаліатй была ўключана ў склад метраполіі Гнезна. У 1614 годзе да ўжо існуючых Рыжскага і Дэрпцкага ён заснаваў езуіцкі калегіюм у Вендэне (ён працаваў да 1625 года). Выгнаны шведамі з Лівоніі ў 1625 годзе падчас вайны 1621-1625 г., ён адправіўся ў Рым. ужо старым чалавекам ён пасяліўся ў Сулеёўскім абацтве. Падчас яго кіравання абодва манастыры былі значна пашыраны.

Езуіт Каспер Несецкі пі саў пра яго ў сваім Гербоўніку: «Без сумневу, ён быў пастырам больш незвычайнага характару і ўзорнага жыцця… 1597 год. Паколькі Рыжскі сенат забараніў нікому здаваць нашым студэнтам гасцініцы, Ота купіў для іх пражывання вялікі дом, дзе за свой кошт утрымліваў пяць з іх. Штогадовае таварыства...тая ж дабрачынная арганізацыя (была) і ў нашым Дэрпце ОО... ён як сведчаць, муж, які любіў навуку.

З 1598 г. Ота Шэнкінг як вендэнскі біскуп і яго брат Георга, кашталян Вендэна сталі сенатарамі Рэчы Паспалітай. Яго кіраванне было даўгім і паспяховым, бо колькасць каталікоў у Рызе і Інфлянтах хутка расла, аднак перамога Швецыі і выгнанне езуітаў і касцела з падуладнай ім тэрыторыі пераклесліла большасць дасягнутага. Зноскі

Катэгорыя:Памерлі ў 1637 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1554 годзе Катэгорыя:Біскупы інфлянцкія Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі