Матрыца Мюлера (матрыца рассейвання, палярызацыйная матрыца або фазавая матрыца) — матэматычны аператар у тэорыі рассейвання святла, распрацаваны амерыканскім фізікам Хансам Мюлерам. Уведзены для апісання ўзаемадзеяння адвольна палярызаванага электрамагнітнага выпраменьвання, зададзенага вектарам Стокса з рассейваючым аб'ектам, паверхняй або элементам асяроддзя. Уяўляе сабой матрыцу з памерам 4×4, якая пераўтварае вектар Стокса падальнага святла ў вектар-параметр Стокса рассеянага выпраменьвання.
Матрыца Мюлера знайшла шырокае прымяненне ў розных прыкладных галінах оптыкі і класічнай электрадынамікі, напрыклад — у задачах рашэння хвалевага ўраўнення пераносу выпраменьвання.
Літаратура
Scattering, Absorption, and Emission of Light by Small Particles. — Revised electronic edition. — Cambridge University Press, 2002. — 445 с. — ISBN 0-521-78252-X.
Спасылкі Вызначэнне тэрміна Матрыца Мюлера у Фізічнай энцыклапедыі
Катэгорыя:Электрамагнетызм Катэгорыя:Палярызацыя