Scooby-Doo é unha popular serie de televisión animada estadounidense producida pola Hanna-Barbera Productions (agora Cartoon Network Studios) en múltiples versións desde a súa estrea pola CBS no 1969, até na actualidade.
O formato do programa cambiou significativamente ao longo dos anos. As versións máis coñecidas inclúen a un can de raza gran danés que fala chamado Scooby-Doo e mais catro mozos de nomes Fred Jones, Daphne Blake, Vilma Dinkley e Shaggy Rogers, os cales viaxan arredor do mundo nunha furgoneta que lle chama "A Máquina do Misterio" (Mistery Machine, orixinalmente), coa que se transportan dun local a outro arranxando misterios relacionados coas pantasmas e outras forzas sobrenaturais. Ao final de cada episodio, as forzas sobrenaturais teñen unha explicación racional -xeralmente un criminal que espanta a xente para poder cometer os seus crimes -. Posteriores temporadas do programa presentaron variacións no tema sobrenatural, e incluíron novos personaxes, coma o curmán de Scooby, Scooby-Doo e mailo seu cativo sobriño, Scrappy-Doo.
Scooby-Doo foi transmitido por vez primeira no período comprendido de 1969 a 1976, e ao final deste foi trasladado á cadea televisiva, ABC, que rematou cancelando o programa en 1986, presentando no seu lugar un spin-off titulado Un cadelo chamado Scooby-Doo, entre 1988 e 1991. Unha nova tempada titulada Que hai de novo Scooby-Doo?, foi transmitida na WB Television Network entre 2002 e 2005, sendo seguida pola máis recente, Shaggy e Scooby-Doo detectives, a cal foi lanzada pola CW network dende 2006. Na actualidade, reposicións de diversos capítulos e filmes do personaxe son transmitidos pola Cartoon Network nos Estados Unidos e outros países. A serie tamén se transmitiu pola Televisión de Galicia.
Entre os anos 2004 e 2005, Scooby-Doo mantívose récord mundial Guinness coma a serie animada con maior número de episodios, sendo eventualmente superado por outras series estatunidenses.(25 de out. 2004)."Scooby-Doo breaks cartoon record". BBC News. Consultado en http://news.bbc.co.uk/2/hi/entertainment/3949579.stm o 27 de marzo de 2006.
Historia da produción Creación e desenvolvemento En 1968, un gran número de organismos especializados a avogar pola protección das persoas contra o abuso corporativo de determinadas empresas -especialmente Action for Children's Television -, comezaron a protestar en contra da violencia amosada nos debuxos animados durante os anos 1960.William Richter "Action for Children's Television". Museum of Broadcast Communications. Consultado en http://www.Museum.TV/Archives/etv/A\/htmlA/actionforch/actionforch.htm o 9 de xuño de 2006. Moitos destes programas so denuncia eran caricaturas de acción de Hanna-Barbera, coma Os Herculoides, polo que moitos deles foron cancelados en 1969 por mor da presión dos grupos protestantes. Membros destes grupos traballaron coma conselleiros de Hanna-Barbera e outros estudios de animación para se asegurar que os novos programas abordasen temáticas aptas para as audiencias infantís.
En 1968, Fred Silverman, executivo a cargo da programación infantil da CBS, andaba na procura dun programa que revitalizase o seu bloque dos sábados á mañá e do que gustasen os grupos protestantes ao mesmo temos. O resultado foi The Archie Show, baseado na banda deseñada do mesmo nome creada por Bob Montana. Outro éxito foron as actuacións musicais de The Archies presentados durante cada programa -incluso un deles, "Sugar, Sugar", converteuse na canción máis exitosa do Billboard en 1969 -. Silverman estaba ansioso por expandir este éxito, de xeito que contratou os produtores William Hanna e Joseph Barbera para crear un outro programa baseado nun grupo de adolescentes roqueiros, mais cun elemento extra: os personaxes arranxarían misterios. Silverman imaxinou o programa coma unha mestura entre I Love a Mystery -unha popular eèrie de radio dos anos 1940 -, e o programa cómico de televisión dos anos 60, The Many Loves of Dobie Gillis.
Hanna e mais Barbera comezaron a traballar na creacin do novo programa coa axuda dos escritores Joe Ruby e Ken Spears, así coma do deseñador de personaxes, Iwao Takamoto. O concepto orixinal do programa levaba coma título Mysteries Five ("Cinco Misterios", traducido), e estaba protagonizado por cinco adolescentes chamados Geoff, Mike, Kelly, Bufona e "W.W." -que era o irmán da Bufona -, ademais do seu can chamado de Too Much, que conformaban unha banda chamada "The Mysteries Five". Cando a banda de Cinc Misteris non estaba a tocar música, resolvían problemas relacionados con pantasmas, zombies e outras criaturas supernaturais. Ruby e Spears non podían decidir a raza de Too Much, tendo coma posíbeis alternativas a dun Gran Dinamarqués e a dun gran can ovelleiro. Despois de consultaren con Barbera o dilema, o can foi finalmente deseñado coma un gran dinamarqués, principalmente para poder evitar a relación con The Archies -que tiñan un can ovelleiro na súa banda -. Por outra banda, Takamoto consultou a unha empregada do estudio, que resultou ser ademais unha criadora dun can gran dinamarqués. Despois de aprender as características do can, Takamoto deseñou a Too Much crebando algunhas regras e incorporándolle patas arqueadas, papada e outras anormalidades físicas.Ignacio, Cynthia Quimpo (2002). "Iwao Takamoto: Scooby-Doo i Iawo, Too ". Yolk 2.0., vol. 9, capítulo 3. Os Ánxeles, CA: Informasian Mitja Group, Inc.(2006)Entrevista con Iwao Takamoto. Eerie Mystery of Scooby-Doo and Dynomutt's History [documental en bonus do DVD The Scooby-Doo/Dynomut Hour: The Completi Sèries.]. Nova York, Os Ánxeles, CA: Warner Bros. Entertainment, Inc. Extracto: "O Gran Danés era supostamente o can máis grande...e había unha señora que criaba a esta raza. Así que, veu á miña cabeza, e describiume durante unha hora as cousas que fan que un Gran Danés sexa un gañador. E seleccionei arredor de cinco características, creo, e fun no senso contrario. Deste xeito, unhas costas boas, fortes convertéronse no contrario, así coma moitas outras cousas..."
Cando o programa estaba listo para ser presentado diante de Silverman, cambiaron algúns detalles argumentais do show. Por exemplo, Geoff e Mike foron fusionados nun só personaxe chamado "Ronnie" -o cal despois sería renomeado "Fred" -, Kelly foi renomeada coma "Daphne", Bufona era agora chamada "Vilma" e finalmente, "W.W." foi renomeado coma Shaggy e xa non era familiar de Vilma. Ademais, Silverman, sen estar seguro do nome Mysteries Five para o programa, cámbiano a Who's S-S-Scared? (Quen está aS-S-Sustado?, traducido). Usant storyboards e unha pequena secuencia de animación, Silverman presentou Who's S-S-Scared? aos executivos da CBS para un espazo no bloque matutino da tempada 1969-1970. Os executivos pensaron que o programa era demasiado forte para o público infantil e non podería ser transmitido de mañá.
Sen unha resposta clara, Silverman tornou con Ruby e Spears, que traballaron para modificar o programa e facelo máis cómico e menos aterrador. Desbotaron logo a idea da banda de rock e prestaron maior atención nos personaxes de Shaggy e Too Much. Segundo Ruby e Spears, Silverman inspirouse, posteriormente, na parte final interpretación da canción "Strangers in the Night" de Frank Sinatra e escrita por Bert Kaempfert, e decidiu renomear o can coma "Scooby-Doo" e cambiar o título do programa por Scooby-Doo, onde estás?Ruby e Spears, "Scooby Doo...The History of a Classic" O programa finalmente foi presentado de novo aos executivos da CBS, que aprobaron a produción do programa.
Series de televisión Na CBS Scooby-Doo, Where are you? foi o seu debut na CBS o sábado 13 de setembro de 1969 co seu primeiro episodio, "What a Night for a Knight" (Que noite para un cabaleiro!, traducido), no cal Sccoby-Doo e mais Misteris S.A. están na procura dun arqueólogo perdido, estando ameazados por un cabaleiro blindado que se atopa nun castelo de aspecto tenebroso.
O distribución orixinal de voces era: Don Messick coma Scooby-Doo, Casey Kasem coma Shaggy, Frank Welker coma Fred, Nicole Jaffe coma Vilma e, Stefanianna Christopherson coma Daphne."Scooby Doo: Scooby History" Cinema.com Consultat en http://Cinema.com/articles/976/scooby-doo-scooby-history.phtml el 9 de xuño de 2006
Este ano producíronse un total de 17 episodios do show, que contaba con claras influencias dos programas I Love a Mystery e mais The Many Loves of Dobie Gillis nos seus primeiros episodios; Mark Evanier -que escribiría os guións e bandas cómicas de Scooby-Doo nos anos 1970 e 80 -, identificou a cada adolescente con cadanseu correspondente no programa The Many Loves of Dobie Gillis: "Fred estaba baseado en Dobie, Vilma en Zelda, Daphne en Thalia e Shaggy en Maynard".Evanier, Mark. (10 de xullo de 2002). Publicado en "News from Em" blog de Povonline.com. Consultado en http://povonline.com/2002/News060902.htm el 27 de marzo de 2006. As semellanzas entre Shaggy e Maynard foron as máis notorias; ámbolos dous personaxes tiñan o mesmo estilo de barba beatnik, peiteados e comportamento. Por outra banda, os rols dos personaxes estaban fortemente definidos na serie: Fred era o líder, Vilma era a analista intelixente, Daphne era espantadiza e vaidosa, e Shaggy e Scooby-Doo eran covardes, caguelos e motivados polo arelo de arranxar os misterios -características que perdurarían nas seguintes tempadas.
A trama de cada episodio de Scooby-Doo tivo coma fórmula unha rutina que serviría para moitas outras na serie. Ao comezo do episodio, o grupo disponse apañar algún tipo de pantasma e/ou monstro que estivo aterrorizando os habitantes da zona. Os mozos oferecen a súa axuda para atopar a resposta que hai agochada, porén mentres procuran pistas, o monstro atácaos e han fuxir. Cando teñen pistas de abondo determinan que o monstro é un simple mortal que espanta por algunha razón en particular. Ao final de cada episodio conseguen atrapar o "monstro" e despúllano da súa máscara/disfrace para descubrir finalmente que é o bandido.
Scooby-Doo, Where are you? (Scooby-Doo, Onde estás?, traducido), foi o maior éxito de sintonía para a CBS, que decidiron facer unha segunda tempada en 1970. Os oito episodios de Scooby-Doo, onde estás? en 1970 diferenciáronse da primeira tempada xa que incluían un tipo de humor máis slapstick, cancións nos momentos de persecución, Heather North fixo a voz de Daphne no canto de Christopherson e regravaron o tema do programa. Ambas as dúas tempadas contiñan risos gravados, que eran populares nos debuxos animados dos anos 60 e 70.
En 1972, despois de 25 episodios de media hora, o programa foi emitido nunha hora e chamouse Os novos filmes de Scooby-Doo; cada episodio incluía unha estrela convidada que axudaría ao grupo a resolver os misterios. Os personaxes convidados incluían aos Harlem Globetrotters, Os tres chiflados, Don Knotts, así coma Batman e Robin, que apareceron polo menos dúas veces no programa. Despois de dúas tempadas e 24 episodios de entre 1972 e 1974, o programa foi transmitido novamente no seu formato orixinal até que Scooby cambiouse a ABC en 1976.
Os clons de Scooby Despois de adoptar unha fórmula exitosa, Hanna-Barbera repetiuna numerosas veces. Cando Scooby-Doo tivo o seu primeiro cambio de formato en 1972, Hanna-Barbera producira tres programes máis con adolescentes, bastante semellantes a Scooby: Josie e as Gatimelódicas (1970) -que retomou a idea da banda de rock -; The Pebbles and Bamm-Bamm Show (1971) -que presentaba os bebés d' Os Picapedra coma estudantes de secundaria -; e o clon máis evidente, The Funky Phantom (1971) -que incluía a tres adolescentes, unha pantasma e un gato pantasma que resolvían misterios -.