Châmoa Gomes de Pombeiro (ou Flâmula), señora de Maia pola súa nai, foi unha nobre galega sobriña dos condes de Traba nada no Reino de León en data descoñecida e finada en 1145. Era filla do nobre de orixe galega Gómez Núñez de Pombeiro (nado antes de 1096 e morto despois de 1141) e Elvira Peres de Trava.
Châmoa era irmán de Loba Gomes, María Gomes, Urraca Gomes, Fernão Gomes de Celanova e Pero Gomes de Celanova. Casou moi nova con Paio Soares da Maia (1100) co que tivo tres fillos: Pedro Pais (Alferes), Paio Pais Zapata e Ximena Pais. Enviuvou recluíndose no mosteiro beneditino de Vairãoe. Volvendo casar con Mem Rodrigues de Tougues. Foi nai do primeiro fillo ilexítimo con Afonso Henriques (Afonso I de Portugal). Afonso I casaría con Mafalda de Savoia.
Châmoa foi a última descendente por parte do pai da liñaxe dos Tougues actual Vila do Conde. Sendo fundadora do mosteiro de Santa Clara de Entre os Ríos
Notas
Categoría:Nados en ano descoñecido Categoría:Finados en 1145 Categoría:Nobres de Galicia do século XII