Feodor Lynen, de nome completo Feodor Felix Konrad Lynen, nado en Múnic o 6 de abril de 1911 e finado ibidem o 6 de agosto de 1979, foi un bioquímico alemán. En 1964 foi galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina.
Traxectoria esquerda|miniatura|Lynen coa familia en Estocolmo en 1964. esquerda|miniatura|Tumba en Friedhof von St. Peter und Paul, en Starnberg. Feodor Lynen comezou os seus estudos no departamento de Química da Universidade de Múnic en 1930 e licenciouse en marzo de 1937 con Heinrich Wieland co traballo: "Sobre as substancias tóxicas na Amanita". Lynen permaneceu en Alemaña durante a Segunda guerra mundial. En 1942 converteuse en profesor de Química na Universidade de Múnic. En 1947 pasou a ser profesor axudante e en 1953 profesor de Bioquímica. A partir de 1954 foi director do Instituto Max-Planck de Química Celular de Múnic, cargo que foi creado para el por iniciativa de dous científicos de alto nivel, Otto Warburg e Otto Hahn. En 1972, este instituto fusionouse co recentemente fundado Instituto Max-Planck de Bioquímica en 1972. Tamén en 1972, Lynen foi nomeado presidente da Gesellschaft Deutscher Chemiker (GDCh).
En 1964, gañou o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina xunto con Konrad Bloch (que realizara as súas investigacións de xeito independente nos Estados Unidos), polos seus descubrimentos sobre o mecanismo e a regulación do metabolismo do colesterol e dos ácidos graxos. Estes descubrimentos tardaron moitos anos en funcionar. O Comité Nobel considerou isto importante porque comprender o metabolismo dos esterois e dos ácidos graxos pode revelar como o colesterol afecta as doenzas cardíacas e os ictus. A súa conferencia Nobel o 11 de decembro de 1964 foi "A vía do 'ácido acético activado' aos terpenos e ácidos graxos".
Traballando principalmente por separado, Lynen e Bloch descubriron os pasos que crearon o escualeno e convertérono en colesterol. Inicialmente, Lynen descubriu que se necesitaba acetato activado coa coenzima A para iniciar o proceso. Descubriu a estrutura química do acetil-coenzima A, necesaria para unha comprensión detallada das vías bioquímicas. Tamén aprendeu que a biotina, ou vitamina B7, era necesaria no proceso.
O 14 de maio de 1937, Lynen casou con Eva Wieland (1915–2002), filla do seu profesor académico. Tiveron cinco fillos entre 1938 e 1946. Feodor Lynen morreu en Múnic, Alemaña, o 6 de agosto de 1979, seis semanas despois dunha operación de aneurisma.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas
Categoría:Nados en Múnic Categoría:Alumnos da Universidade de Múnic Categoría:Bioquímicos de Alemaña Categoría:Químicos de Alemaña Categoría:Profesores da Universidade de Múnic Categoría:Membros estranxeiros da Royal Society Categoría:Premios Nobel de Alemaña Categoría:Premio Nobel de Medicina Categoría:Finados en 1979 Categoría:Nados en 1911