Jean Eustache, nado en Pessac o 30 de novembro de 1938 e finado en París o 5 de novembro de 1981, foi un director e montador francés. Durante a súa breve carreira completou numerosas curtametraxes, ademais dalgunhas longametraxes, a primeira delas, La Maman et la putain, considerada unha obra clave do cinema francés post-Nouvelle Vague.

Traxectoria Eustache naceu nunha familia obreira. Existe relativamente pouca información sobre a súa vida antes do momento en que se converteu en membro de Cahiers du cinéma a finais da década de 1950, aínda que se sabe que foi en gran parte autodidacta e traballou no servizo ferroviario antes de converterse en cineasta.Dryden Theatre: The Rediscovery of Jean Eustache A información suxire que o misterio que rodeaba a súa mocidade foi intencionado, con fontes que afirman que "durante a súa vida, Eustache publicou pouca información sobre os seus primeiros anos, o que indica que non sentía nostalxia por unha infancia infeliz".John Wakeman World Film Directors, Vol. 2

Aínda que non era membro da Nouvelle Vague, Eustache mantivo vínculos con ela, aparecendo como actor en Week End de Jean-Luc Godard e editando Une aventure de Billy le Kid de Luc Moullet, protagonizado por Jean-Pierre Léaud.

Despois de converterse en cineasta, Eustache mantivo estreitos lazos cos seus amigos e familiares en Pessac.La Peine Perdue de Jean Eustache, directed by Angel Diaz En 1981, quedou parcialmente inmobilizado nun accidente de tráfico. Suicidouse cun disparoFilm Reference no seu apartamento de París, aos 42 anos.

Eustache tivo un fillo, Boris Eustache (nado en 1960), que traballou na segunda longametraxe do seu pai e aparece como actor na curtametraxe de Eustache Les Photos d'Alix.

Obra Eustache foi citado dicindo:

Ademais das súas curtas e longametraxes de ficción, Eustache realizou numerosos documentais, incluíndo varios rodados na súa cidade natal de Pessac, e unha entrevista coa súa avoa.

Eustache dirixiu dúas longametraxes narrativas. La Maman et la putain, a primeira, é unha reflexión de 217 minutos sobre o amor, as relacións, os homes e as mulleres. A trama romántica central da película céntrase en Alexandre (Jean-Pierre Léaud), a súa moza Marie (Bernadette Lafont) e a enfermeira que coñece e da que se namora, Veronika (Françoise Lebrun). Escribindo para Time Out New York en 1999, o crítico Andrew Johnston describiu a súa experiencia ao ver o filme:

A segunda longametraxe de Eustache, Mes Petites amoureuses (1974), foi intencionadamente diferente do seu debut. Rodado en cor polo director de fotografía Néstor Almendros (a diferenza do granulado en branco e negro do seu primeiro filme), tamén presenta significativamente menos diálogos e céntrase en personaxes adolescentes nun ambiente rural. O filme participou no 9.º Festival Internacional de Cinema de Moscova.

Eustache apareceu como actor en Der amerikanische Freund (1977).

Remakes Eustache realizou dous filmes sobre un desfile relixioso en Pessac, ambos os dous titulados La Rosière de Pessac, en 1968 e 1979, e volveu facer dúas veces a súa curta Une sale histoire. Respecto da tendencia a reexaminar a súa obra por Eustache, o crítico de cine estadounidense Jonathan Rosenbaum escribiu:

Filmografía Director 1963: La Soirée, inacabado 1964: Les Mauvaises Fréquentations, 42 minutos (filme en 16 mm)Tamén coñecido como Du côté de Robinson (filme en 35 mm). 1966: Le père Noël a les yeux bleus, 47 minutos 1968: La Rosière de Pessac, 65 minutos 1969: Dos filmes de 26 minutos cada un, realizados para a televisión: Sur Le Dernier des hommes de Murnau À propos de La Petite Marchande d'allumettes de Jean Renoir 1970: Le Cochon, 65 minutos, codirixido con Jean-Michel Barjol 1971: Numéro zéro, 110 minutosA versión reducida para televisión, titulada Odette Robert, dura 54 minutos. 1973: La Maman et la putain, 220 minutos 1974: Mes Petites amoureuses, 120 minutos 1977: Une sale histoire, sección de documentos de 22 minutos e sección de ficción de 28 minutos 1979: La Rosière de Pessac 79, 67 minutos 1980: Le Jardin des délices de Jérôme Bosch, 34 minutos 1980: Offre d'emploi, 18 minutos 1980: Les Photos d'Alix, 18 minutos, con Alix Cléo Roubaud e Boris Eustache

Montador Dedans Paris de Philippe Théaudière Les Taches de Raymonde Baaudry-Delahaye 1964: secuencia de flamenco en Octobre à Madrid de Marcel HanounConférence de la critique e cinéma Stéphanie Serre sur Marcel Hanoun à la Cinémathèque française le 6 mai 2010. 1966: L'Accompagnement de Jean-André Fieschi 1966: Jean Renoir, le Patron de Jacques Rivette (televisión) 1968: Les Idoles de Marc'O 1971: Une aventure de Billy le Kid de Luc Moullet

Actor 1962: Les Roses de la vie de Paul Vecchiali 1966: L'Accompagnement de Jean-André Fieschi 1966: L'Authentique Procès de Carl-Emmanuel Jung de Marcel Hanoun 1966: Les Cœurs verts de Édouard Luntz 1967: Week-end de Jean-Luc Godard 1973: Céline et Julie vont en bateau de Jacques Rivette 1975: Vincent mit l'âne dans un pré (et s'en vint dans l'autre) de Pierre Zucca 1977: Der amerikanische Freund de Wim Wenders 1978: La Tortue sur le dos de Luc Béraud

Notas

Véxase tamén Ligazóns externas Biography on newwavefilm.com Desire & Despair: The Cinema of Jean Eustache by Jared Rapfogel He stands alone: Sight & Sound online feature on Eustache's career The Thread - obituary

Categoría:Nados no departamento da Xironda Categoría:Nados en 1938 Categoría:Finados en 1981 Categoría:Directores de cinema de Francia Categoría:Editores de cinema Categoría:Suicidas