miniatura|Un electroimán simple que consiste nunha bobina de arame enrolada arredor dun núcleo de ferro. Un núcleo de material ferromagnético como o ferro serve para aumentar o campo magnético creado. A intensidade do campo magnético xerado é proporcional á cantidade de corrente que pasa polo devanado. Un electroimán é un tipo de imán no que o campo magnético é producido por unha corrente eléctrica. Os electroimáns normalmente consisten en fío de cobre enrolado nunha bobina. Unha corrente a través do fío crea un campo magnético que se concentra ao longo do centro da bobina. O campo magnético desaparece cando se desconecta a corrente. As voltas do fío a miúdo enrólanse ao redor dun núcleo magnético feito dun material ferromagnético ou ferrimagnético como o ferro; o núcleo magnético concentra o fluxo magnético e fai un imán máis potente.
A principal vantaxe dun electroimán fronte a un imán permanente é que o campo magnético pode cambiarse rapidamente controlando a cantidade de corrente eléctrica no enrolamento. Non obstante, a diferenza dun imán permanente, que non necesita enerxía, un electroimán require unha subministración continua de corrente para manter o campo magnético.
Os electroimáns son amplamente utilizados como compoñentes doutros dispositivos eléctricos, como motores, xeradores, solenoides electromecánicos, relés, altofalantes, discos ríxidos, máquinas de resonancia magnética, instrumentos científicos e equipos de separación magnética. Os electroimáns tamén se empregan na industria para recoller e mover obxectos pesados de ferro como chatarra e aceiro.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Interacción electromagnética
Ligazóns externas
Categoría:Electromagnetismo Categoría:Imáns