Martiño (en ), finado despois de 1248, foi bispo de Mondoñedo entre 1219 e 1248. É considerado unha das figuras máis importantes da historia da diocese por ter trasladado definitivamente a sé episcopal a Mondoñedo e promover a construción da actual catedral de Mondoñedo.
Traxectoria Martiño sucedeu no cargo a Paio de Cebeira, derradeiro bispo residente en Ribadeo, sendo el o primeiro que estabeleceu de maneira definitiva a sé episcopal na vila de Mondoñedo.
Durante o seu pontificado, contra 1219, iniciou o traslado efectivo da sé episcopal dende Ribadeo á nova localización de Mondoñedo, decisión que consolidou a organización territorial da diocese e que se mantivo ata o presente.
Segundo a tradición diocesana, ao finalizar o seu episcopado Martiño retirouse ao antigo mosteiro de San Martiño de Mondoñedo, onde pasou os seus últimos anos e morreu pouco despois de renunciar ao goberno da diocese.
Sucedeuno no bispado Xoán II de Sebastiáns, que continuou a organización da nova sede episcopal.
A catedral de Mondoñedo A principal realización atribuída a Martiño foi a construción da actual catedral de Mondoñedo, unha das primeiras catedrais góticas de Galicia, aínda que conserva numerosos elementos románicos. As obras desenvolvéronse ao longo do seu episcopado e culminaron coa consagración do templo en 1246.
A partir dese momento, a catedral converteuse na sé permanente do bispado mindoniense, substituíndo definitivamente as anteriores sedes de San Martiño de Mondoñedo, Vilamaior de Brea e Ribadeo.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Feira das San Lucas
Categoría:Personalidades da Idade Media de Galicia Categoría:Nados en ano descoñecido Categoría:Bispos da diocese de Mondoñedo Categoría:Finados en 1250 Categoría:Bispos católicos de Galicia