Struktura sił uderzeniowych: ZOMO, Milicja Obywatelska i Wojsko Polskie Decyzję o użyciu siły wobec strajkujących w KWK „Wujek” podjął Wojewódzki Komitet Obrony w Katowicach pod przewodnictwem płk. Jerzego Gruby. Do przeprowadzenia pacyfikacji skierowano połączone siły milicyjno-wojskowe o niespotykanej dotąd skali i sile ognia. Operacja miała charakter bojowy, a jej celem było fizyczne przełamanie oporu górników.
Skład i uzbrojenie oddziałów W pacyfikacji wzięło udział łącznie około 1,5 tysiąca funkcjonariuszy ZOMO (Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej) i Milicji Obywatelskiej oraz około tysiąca żołnierzy Wojska Polskiego. Siły te dysponowały ciężkim sprzętem: 22 czołgami, 44 wozami bojowymi piechoty oraz armatkami wodnymi. Oddziały ZOMO wyposażone były w tarcze, pałki, granaty łzawiące oraz broń palną. Wojsko miało pełnić rolę pomocniczą, torując drogę milicji i zabezpieczając teren kordonem zewnętrznym.
Pluton Specjalny ZOMO Kluczową rolę w tragicznych wydarzeniach odegrał Pluton Specjalny ZOMO. Była to elitarna, uzbrojona w pistolety maszynowe jednostka przeznaczona do zadań antyterrorystycznych. Funkcjonariusze tego oddziału nie posiadali tarcz ani pałek, lecz broń ostrą (pistolety maszynowe PM-63 Rak). To właśnie ten pododdział został skierowany do bezpośredniego starcia z górnikami wewnątrz kopalni, gdy standardowe oddziały ZOMO nie były w stanie przełamać oporu strajkujących.