buss ()
rzeczownik (1.1) całus czasownik (2.1) całować
buss ()
rzeczownik (1.1) autobus
(1.1) autobuss
(1.1)
buss ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autobus
(1.1) en buss, bussen, busser, bussene
(1.1) Jeg liker å reise med buss → Lubię jeździć autobusem.
buss ()
rzeczownik (1.1) autobus
buss ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) autobusSvensk ordbok, hasło "buss" (1.2) wojak lub żeglarz, wiarus (1.3) prymka przymiotnik (2.1) (tylko w funkcji orzecznika) spoufalony, za pan brat wykrzyknik (3.1) ( do psa) bierz!
(1) en buss, bussen, bussar, bussarna (2.1)
(1.1) Jag tycker om att åka buss. → Lubię jeździć autobusem.
(2.1) vara buss med någon → być kumplami; być z kimś za pan brat (3.1) buss på honom! → bierz go!
bussa bussig
złożenie rzeczownikowe bussbolag, bussbiljett, busschaufför, bussdepå, bussficka, bussfil, bussförare, bussförbindelse, busshållplats, busskur, busslinje, bussterminal, ersättningsbuss, extrabuss, lokalbuss, minibuss, nattbuss, rälsbuss