__TOC__ slott ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zamek (budowla) (1.2) pałac
(1) et slott, slottet, slott, slottene lub et slott, slottet, slott, slotta
(1.1) Oppe på bakken så man et gammelt slott. Slottet var omgitt av en bred vollgrav. → Na wzgórzu widać było stary zamek. Zamek otaczała szeroka fosa. (1.2) Folk jublet da dronningen viste seg på slottsbalkongen. → Ludzie wiwatowali, kiedy królowa pokazała się na balkonie pałacu.
(1.2) palass
slott ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zamek
slott ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zamek (budowla)
(1.1) ett slott, slottet, slott, slotten
(1.1) borg