wychodzić ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wyjść) (1.1) czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (2.1) być skierowanym na coś czasownik przechodni dokonany ( brak) (3.1) uzyskać coś chodząc gdzieś wielokrotnie
(1-2) (3)
(2.1) Okna mojego pokoju wychodzą na hałaśliwą ulicę. (3.1) Chodził, chodził i po dwóch latach wychodził sobie podwyżkę.
(1.1)
przechodka , wyjściówka , wychodne , wychodnia , wychodek , wychodźstwo , wychodźtwo , wychodźca , wychodzenie , wyjście wyjść wyjściowy, wychodźczy wyjściowo
nie wychodzić z kieszeni • nie wychodzić z podziwu • wychodzić za mąż • wychodzić ze skóry • zaprzedać się babie a diabłu - na jedno wychodzi
(1.1) białoruski: (1.1) выхадзіць chorwacki: (1.1) izlaziti jidysz: (2.1) קוקן (kukn) kazachski: (1.1) кету polski język migowy: rosyjski: (1.1) выходить; (2.1) выходить, глядеть ukraiński: (1.1) виходити; (2.1) виходити włoski: (1.1) uscire