anachronizm () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz) (1.2) błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;
(1.1-2)
(1.1) Stary profesor używał tak wielu anachronizmów językowych, że jego wykłady były kompletnie niezrozumiałe. (1.2) Znalazłem w filmie o imperium rzymskim kilka anachronizmów, na przykład pokazano jeźdźców używających strzemion.
(1.1) archaizm, przeżytek, nienowoczesność
anachroniczność anachroniczny
(1.1-2) , ; zobacz też: -izm
angielski: (1.2) anachronism baskijski: (1.1) anakronismo; (1.2) anakronismo białoruski: (1.1) анахранізм bułgarski: (1.1) анахронизъм ; (1.2) анахронизъм czeski: (1.2) anachronismus, anachronizmus duński: (1.1) anakronisme ; (1.2) anakronisme esperanto: (1.1) anakronismo; (1.2) anakronismo francuski: (1.2) anachronisme hiszpański: (1.1) anacronismo ; (1.2) anacronismo interlingua: anachronismo kataloński: (1.1) anacronisme ; (1.2) anacronisme niemiecki: (1.2) Anachronismus rosyjski: (1.1) анахрони́зм ; (1.2) анахрони́зм szwedzki: (1.1) anakronism ukraiński: (1.1) анахронізм ; (1.2) анахронізм węgierski: (1.1) anakronizmus