denerwować () , ,
czasownik niedokonany ( zdenerwować) (1.1) działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej czasownik zwrotny niedokonany denerwować się ( zdenerwować się) (2.1) być czymś przejętym, wzburzonym, podekscytowanym; odczuwać zdenerwowanie
(1.1) (2.1)
(1.1) Denerwuje mnie twoje zachowanie. (2.1) Bardzo denerwowałem się przed tą trudną rozmową.
(2.1) denerwować się przed egzaminem
(1.1) irytować, niepokoić, zakłócać spokój, mącić, drażnić, dolewać oliwy do ognia; wnerwiać; wkurwiać
(1.1) uspokajać, lać oliwę na wzburzone morze (2.1) uspokajać się
(1.1) przeszkadzać, prowokować
zdenerwowanie , denerwowanie , nerw , nerwica zdenerwowany, nerwowy, denerwujący
angielski: (1.1) irritate, upset, annoy; (2.1) be irritated białoruski: (1.1) нерваваць; (2.1) нервавацца chiński standardowy: (1.1) 生气 (shēngqì); (2.1) 生气 (shēngqì) duński: (1.1) gå på nerverne, gøre nervøs, irritere, ophidse, drille; (2.1) blive nervøs/urolig/angstelig esperanto: (1.1) ĉagreni francuski: (1.1) énerver; (2.1) s’énerver hiszpański: (1.1) irritar, enervar; (2.1) irritarse, enervarse interlingua: (1.1) perturbar jidysz: (1.1) דענערווירן (denerwirn), צערייצן (cerejcn); (2.1) דענערווירן זיך (denerwirn zich) kataloński: (1.1) alterar niderlandzki: (1.1) irriteren, ergeren; (2.1) zich ergeren niemiecki: (1.1) nerven nowogrecki: (1.1) εκνευρίζω; (2.1) εκνευρίζομαι rosyjski: (1.1) раздражать; (2.1) раздражаться szwedzki: (1.1) uppröra, irritera ukraiński: (1.1) нервувати, дратувати; (2.1) нервуватися, дратуватися wilamowski: (1.1) nerwiyn włoski: (1.1) far venire nervi, irritare, rendere nervoso; (2.1) innervosirsi, irritarsi, snervarsi