chybiać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( chybić) (1.1) o podmiocie nie trafiać do zamierzonego celu (1.2) o przedmiocie omijać cel (1.3) nie przynosić zamierzonego skutku (1.4) brakować
(1.1)
(1.1) Chybiałem za każdym razem, gdy źle złożyłem się do strzału. (1.4) Zaczyno mi chybiać mlyka, bo Gwiazdula na dobre już przisuszyła.
(1.1) chybiać celu
(1.1) pudłować
(1.1) trafiać
chybiony chybić chybianie , niechybianie
(1.4) angielski: (1.1) miss białoruski: (1.1) прамахвацца hiszpański: (1.1) fallar, errar el tiro nowogrecki: (1.1) αστοχώ rosyjski: (1.1) промахиваться