absolwentka () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs
(1.1)
(1.1) Hania właśnie skończyła studia. Jest absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego.
(1.1) absolwentka +
(1.1) absolwentka uniwersytetu / politechniki / uczelni / akademii / liceum / technikum • absolwentka filologii / polonistyki / pedagogiki / socjologii • tegoroczna / ubiegłoroczna absolwentka • zostać absolwentką
absolucja , absolut /, absolutność , absolutorium , absolutysta , absolutystka , absolutyzacja , absolutyzm , absolutyzowanie , absolwenckość , absolwowanie , zabsolutyzowanie absolwent absolutyzować , absolwować , zabsolutyzować absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki absolutnie
(1.1)
(1.1) Za błędne uznaje się zrównywanie ze sobą słów absolwentka oraz abiturientka. Pierwsza z nich jest osobą, która ukończyła jakiś etap nauki formalnej w dowolnej formie (szkoła, uczelnia, studia lub kurs). Natomiast abiturientka to ściśle absolwentka szkoły średniej i to konkretnie takiej, której ukończenie pozwala przystąpić do matury (np. liceum, technikum lub branżowa szkoła I stopnia). Wobec tego każda abiturientka jest absolwentką, ale nie każda absolwentka jest abiturientką.
(1.1) angielski: (1.1) graduate arabski: (1.1) خريجة białoruski: (1.1) выпускніца bułgarski: (1.1) абсолвентка hiszpański: (1.1) licenciada litewski: (1.1) absolventė łotewski: (1.1) absolvente rosyjski: (1.1) выпускница słowacki: (1.1) absolventka słoweński: (1.1) absolventka ukraiński: (1.1) випускни́ця włoski: (1.1) (szkoły) licenziata , diplomata ; (uczelni) laureata