synekura ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku
(1.1)
(1.1) On nie szuka normalnej pracy, ale synekury, dzięki której sobie zarobi, ale się nie narobi. (1.1) Dorwali się do synekur, bo byli kumplami szkaradków czy paskudków. O kompetencje mało kto pytał.
synekuralny
< <
angielski: (1.1) sinecure bułgarski: (1.1) синекура duński: (1.1) sinecure francuski: (1.1) sinécure nowogrecki: (1.1) αργομισθία rosyjski: (1.1) синеку́ра włoski: (1.1) sinecura