historie () , ,
(1.1) , , od: historia
(1.1) Usłyszałem wówczas wielce fascynujące historie.
historie ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) historia
(1.1)
historický historik , historička , historiografie
historie ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) historia (nauka, wiedza o przeszłości) (1.2) historia (krótka opowieść) (1.3) historia (przeszłe zdarzenia)
(1) en historie, historien, historier, historierne
(1.1) Denne august kan potentielt være den solrigste måned i vores bys vejrhistorie. → Ten sierpień potencjalnie może być najsłoneczniejszym miesiącem w historii pogody naszego miasta. (1.2) Historien om den politiske skandale viste sig at være en and. → Ta historia o skandalu politycznym okazała się kaczką dziennikarską.
(1.2) at skrive / fortælle en historie → pisać / odpowiadać historię
(1.2) fortælling , anekdote , eventyr
historisk, ahistorisk historiker
gå over i historien → przejść do historii
historie ()
przysłówek (1.1) historycznie
historio historia
historie ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) historia (1.2) historia
cultuurhistorie , detectivehistorie , godsdiensthistorie , heilshistorie , kerkhistorie , kunsthistorie , natuurhistorie , prehistorie , protohistorie , rechtshistorie historisch
historie ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) historia (nauka) (1.2) historia (opowieść)
(1.1) en historie, historien lub ei historie, historia (1.2) en historie, historien, historier, historiene lub ei historie, historia, historier, historiene
historiker historisk
historie ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) historia (1.2) historia, opowieść
historie ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) historia (1.2) historia, opowieść
historie ()
rzeczownik (1.1) historia
(1.1) histories