zaburzenie osobowości ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki (1.1) zaburzenie psychiczne charakteryzujące się głęboko zakorzenionymi, trwałymi, nieprzystosowawczymi wzorcami relacji ze środowiskiem, które powodują trudności w funkcjonowaniu społecznym i behawioralnym;
(1.1)
(1.1) Zaburzenia osobowości bywają trudne w diagnozie dla profesjonalisty – ryzykownie podejmować się takiego zadania, jeśli nie jest się przeszkolonym w tej dziedzinie. Ludzkie zachowania i motywacje są złożone, a etykietki – zwykle uproszczone i nietrafne. (1.1) W uzasadnieniu projektu nowelizacji Kodeksu karnego wskazywano bowiem, że niektóre zaburzenia osobowości, wiążące się z brakiem empatii i wyrzutów sumienia czy też skłonnością do niekontrolowanych wybuchów agresji, stanowią czynnik kryminogenny i od lat są wiązane ze skłonnościami do zachowań przestępczych, powodują bowiem reakcje drastycznie odbiegające od norm przyjętych w danej kulturze, zwłaszcza w zakresie relacji międzyludzkich (np. zaburzenia osobowości typu antysocjalnego, sadystycznego czy borderline).
angielski: (1.1) personality disorder arabski: (1.1) اضطراب الشخصية (`iḍṭirāb aš-šaẖsíyya) azerski: (1.1) şəxsiyyət pozuntuları czeski: (1.1) porucha osobnosti duński: (1.1) personlighedsforstyrrelse estoński: (1.1) isiksushäired francuski: (1.1) trouble de la personnalité galicyjski: (1.1) trastorno de personalidade gruziński: (1.1) პიროვნების აშლილობა (p'irovnebis ashliloba) hindi: (1.1) व्यक्तित्व विकार (vyaktitva vikāra) hiszpański: (1.1) trastorno de personalidad japoński: (1.1) (pāsonariti shōgai) kataloński: (1.1) trastorn de la personalitat koreański: (1.1) 인격장애 (in’gyŏkchangae) łaciński: (1.1) perturbatio personalitatis nowogrecki: (1.1) διαταραχή προσωπικότητας rosyjski: (1.1) расстройство личности słowacki: (1.1) porucha osobnosti słoweński: (1.1) osebnostna motnja turecki: (1.1) kişilik bozukluğu ukraiński: (1.1) розлад особистості włoski: (1.1) disturbo di personalità