concaco ()
czasownik (1.1) zanieczyścić kałem, zasrać
(1.1) concacō, concacāre, concacāvī, concacātum
(1.1) Ultima vox eius haec inter homines audita est, cum maiorem sonitum emisisset illa parte, qua facilius loquebatur: 'Vae me, puto, concacavi me'. Quod an fecerit, nescio: omnia certe concacavit.Seneka Młodszy, Apocolocyntosis divi Claudii, 4, 3. → To były jego ostatnie słowa słyszane wśród ludzi po tym, jak wydał gromki dźwięk tą częścią ciała, którą łatwiej się wypowiadał: „Biada mi! Chyba się osrałem”. Czy to zrobił, nie wiem. Z pewnością osrywał wszystko.
(1.1) se concare → posrać się, zafajdać się
caco, cacaturio cacator , cacatrix