liczko ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) od lico albo lice (twarz, oblicze; policzek) (1.2) powierzchnia skóry od strony włosia; gładka, górna powierzchnia wyprawionej skóry (1.3) zewnętrzna, nie okorowana powierzchnia przeciętego wzdłuż pręta wikliny używanego do wyplatania koszów
(1.1-3)
(1.1) Mama promieniała patrząc na różane liczka Ignasiunia, na długie złociste włosy, które niecierpliwie odgarniał z czołaKowalska, Anna (zd. Chrzanowska). Na rogatce (autobiograficzna, o Lwowie). 1953, s. 16.. (1.1) Miał król córkę jedyną, królewnę modrooką, ślicznego była liczka, kochano ją głębokoStaff, Leopold Henryk. Poezje zebrane. T. 2: 1909–1914. s. 324.. (1.1) U tych tam baletniczek / Kochają gładkość liczekLemański, Jan (pisarz). Czyn. Poezye, satyry, piosenki. 1911, s. 97. [w:] Lemański, Jan. Moda. Ilustrowany Magazyn Tygodniowy „Świat” (1906-1939). 5 (13), s. 7, 26 marca 1910. Warszawa–Kraków.. (1.1) Oczy Basi zabłysły; śliczne liczko rumieńcem się pokryłoGomulicki, Wiktor Teofil (ps. "Fantazy"). Cudna mieszczka. WolneLektury.pl, s. 37.. (1.2) Skóry świńskie odznaczają się bardzo ładnym i trwałym liczkiemIwiński, Józef Eugeniusz (1904-1990); Mysona, Mieczysław (1905-1980). Zarys towaroznawstwa ogólnego. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1953, s. 201..
licować
(1.1)