cacator ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) srający, obesraniecJames N. Adams, Seksualizmy łacińskie, Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, tłumaczenie Joanna Janik, 2013, s. 33, 168, ISBN 978-83-7354-461-1.
(1.1) cacātor, cacātōris
(1.1) Urticae monumenta vides. Discede, cacator! Non est hic tutum culu[m] aperire tibi.Corpus Inscriptionum Latinarum CIL IV.8899. → Widzisz pomnik Pokrzywy. Odejdź, srający! Nie jest tu dla ciebie bezpiecznie otwierać dupę.
caco, concaco, cacaturio cacatrix