dożywać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( dożyć) (1.1) żyć tak długo, aż nie dotrwa się pewnej chwili (1.2) być u schyłku swojego życia
(1.1-2)
(1.1) Czy nowy system ma doprowadzić do tego, że pracownicy w ogóle nie będą dożywać do emerytury? (1.2) Ale w bój o gęsie życie treserka zaangażowała wtedy nawet trochę prasę i udało się: utalentowana, choć nieco mściwa gąska, dożywa późnej starości u pewnych gospodarzy.
dożywalność dożyć dożywotni
białoruski: (1.1) дажываць