tryb życzący ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tryb czasownika, którego podstawową funkcją jest wyrażanie życzenia osoby mówiącejNina Dobrushina, Johan van der Auwera, Valentin Goussev, The Optative, w: Matthew S. Dryer, Martin Haspelmath (red.), The World Atlas of Language Structures Online, Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology, Leipzig 2013.
(1.1) ;
(1.1) Rekonstrukcja języka praindoeuropejskiego dowodzi, iż istniały w nim cztery tryby: indicativus (oznajmujący), imperativus (rozkazujący), optativus (tryb życzący) i coniunctivus (tryb łączący, wskaźnik podrzędności)Rafał Molencki, Tryb łączący a czasowniki modalne w języku angielskim: spojrzenie diachroniczne, w: Krystyna Kleszczowa, Joanna Sobczykowa (red.), Śląskie studia lingwistyczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003, s. 64.. (1.1) Mimo wyparcia trybu rozkazującego przez tryb życzący, niektóre formy indoeuropejskiego imperatywu mogły się zachować, czego przykładem może być słowiańskie da < praindoeuropejskie *deh (o znaczeniu ‘daj!’)Maciej Mielnik, Słowiańskie ‘da’ i jego bałkańska specyfika, „Slavia Meridionalis” 18, 2018, s. 11, DOI: 10.11649/sm.1576.. (1.1) Tryb życzący oznacza znowu jakieś pragnienie, życzenie, np. życzę ci, żebyś przyjemnie czas spędziłaJózefa Maleczyńska, Mała gramatyka polska rozłożona na pytania i odpowiedzi. Kurs pierwszy, wyd. III, Warszawa 1882, s. 43..
(1.1) optatyw, optativushasło „tryb życzący” w: Słownik historyczny terminów gramatycznych, Uniwersytet Warszawski.
(1.1) tryb
angielski: (1.1) optative, optative mood duński: (1.1) optativ