blatować ()

czasownik przechodni niedokonany ( zblatować) (1.1) ( , , ) przekupywać, wręczać łapówkę (1.2) ( , ) urabiać kogoś perswazją lub pochlebstwami, nakłaniać do czegoś; układać się z kimś i zjednywać go sobie (1.3) kraść, okradać (1.4) łączyć elementy drewniane na zakładkę; płytować czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) kopulować, odbywać stosunek płciowy (2.2) jeździć na rowerze czasownik zwrotny niedokonany blatować się ( zblatować się) (3.1) wchodzić z kimś w nieformalne, często niejawne układy dla obopólnej korzyści; konszachtować, fraternizować się (3.2) kopulować, odbywać stosunek płciowy

(1) odmiana odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego (2) (3)

(1.1) Bywało też i tak, że dwie grupy walczyły ze sobą — potem dogadywali się. […] Mało tego, bandyci szukali kontaktów z cieciami z ochrony. Blatowali ochronę, że dostaną za to część akcji, jak będą z nimi. (1.1) — […] Zadarłeś z ruską mafią. […] Rozmawiałeś z ich szefem, nawrzucałeś mu od ostatnich, strasznie go obraziłeś. […] // — I co teraz będzie? – wyszeptał i chyba przy okazji puścił bąka. // – Trzeba blatować. Musisz mu dać jakieś fanty – odparłem. […] // – Pieniądze? – zapytał. // – Pieniądze to już wziął. Teraz chce twojego jeepa grand cherokee. (1.1) — Blatować! Blatować! Jeszcze raz blatować — krzyczał Josełe Żółtko. — Blatować wachę [= straż, wartownię] potrafisz. (1.2) I tata chwalił Baśkę, że ładna z niej dziewczyna rośnie i coraz ładniejsza. Aż się zdziwiłem, bo tata nigdy takich rzeczy nie mówi. I zaraz tata powiedział, że Baśka robi się coraz podobniejsza do mamy. Więc od razu skapowałem, że tata sobie blatuje mamę. Ale mama nic tacie nie powiedziała. Wtedy tata znów zaczyna. (1.2) : Król narazie myślał „cholera mnie do tego, niech się grzeją” i jechać nie chciał, bo właśnie „drogie śmierci” drzewkamy wysadzał. Ale jak go zaczęli bajerować i blatować, zgodził się, wojsko na wiedeńskie kolej załadował i pojechali. (1.3) Po wyjściu na wolność Stach porzucił Wilno i wyjechał do Mińska. Tam stał się dorożkarzem. Wreszcie ożenił się i ustatkował. Owszem, blatował nadal, lecz tylko z firmowymi chłopakami. (1.3) W więzieniu siedział krótko. Umiał zawsze usunąć się w porę. Był taki pewny siebie, że nawiązywał nawet znajomości z przedstawicielami sprawiedliwości rosyjskiej […]. Na Mołdowance było tajemnicą publiczną, że w jego domu odbywają się przyjęcia, gdzie szampan i ładne dziewczynki dopomagają blatować opornych. (1.4) Cieślom nad kaplicami Skaryszewską i Zebrzydowską robiącym co krokwie blatowali dachu podnosili, łacili, gontami obili jednemu za dni 9 i pół a flor. 1, drugiemu za dni 11 a groszy 24 zapłaciłem 18 florenów. (3.1) Zdaniem posła Grzyba, szef każdego samorządu ma dylemat: z jednej strony nie powinien „blatować się” z biznesem; z drugiej jednak nie może uniknąć współpracy z biznesmenami. (3.1) Carska policja — jak to już sygnalizowano — była przekupna, często „blatowała się” ze złodziejami i udawała, że nie widzi popełnianych przez nich kradzieży. (3.1) PRL-owska nomenklatura blatuje się z nowobogacką elitą wyrosłą z demokratycznej opozycji […] [za pośrednictwem KWJP].. (3.1) Ludzie, wierni, zwracają Kościołowi bilet. Z Kościołem i biskupami, którzy kryją pedofilów, którzy blatują się [z] władzą nie chcą mieć nic wspólnego [za pośrednictwem KWJP].. (3.1) Tomaszewski uważa, że powinno się zastosować wszelkie możliwe środki, by zapobiec postępującej przestępczości podczas meczów. — Może zamknięcie dwóch flagowych obiektów polskiej ekstraklasy i uderzenie w finansowe podstawy klubów […] sprawi, że władze tych klubów przestaną „blatować się” z kibolstwem? — twierdzi publicysta.

(3.1) blatować się z + (kim? czym?)

(3.1) konszachtować; fraternizować się; kumać się

blat /, blatniak , blatowanie , blatniaczka , blatna , blatnik , blaty blatka zblatować blatny, blat blat

(1.1-3, 3.1) + (się) pierwsze poświadczenie w gazecie „Kurjer Warszawski” z 1855 roku, gdzie w artykule o mowie złodzei warszawskich podano znaczenie „zmówić się wspólnie z złoczyńcą” źródłosłów dla () → blatować (1.2); namawiać, podmawiać (1.4) → płyta, arkusz +

(1.1) w środowisku przestępczym dawniej poświadczone na terenach: Cieszyna, Radomia, Rawicza oraz Warszawy

(1.1) (1.3) (1.4) (2.1) (3.2)