παραχαράκτης () paracharáktis
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) fałszerz, podrabiacz, falsyfikator (1.2) mistyfikator, łgarz, blagier
(1.1-2) M10
(1.1) Η αστυνομία συνέλαβε έναν παραχαράκτη χαρτονομισμάτων. → Policja aresztowała fałszerza banknotów.
(1.1) πλαστογράφος, κιβδηλοποιός (1.2) παραμορφωτής, στρεβλωτής
(1.2) αληθολάτρης
παραχάραγμα , παραχαράκτρια , παραχάραξη παραχαράζω, παραχαράζομαι